HOe Hippomanes en Atalanta hier in de loop-bane, om strijd, malkanderen
uit-dagen, en hoe Hippomanes Atalantam, door de goude appels verleid; daer
van kondy by Ovidium lezen. Maer wat de Poëet daer by verstaet, kan men op
verscheiden manieren uitleggen. Zy verstonden dan dat ter werlet niet zo krachtig,
aenlokkende, noch verleidende was, om der Vrouwen stantvastigheit, eerbaerheit, en
kuisheid lagen te leggen, als het goud: en dat menigh mensche inde loop-bane der op-
rechtigheid en vromigheid, om het snoode goudt, verhindert wordt ten einde te loo-
pen, zo dat hy door het vuile gewin in den wegh des deughds te gaen wodr opgehou-
den, maer loopt ter zijden naer gewelt, valscheid, bedriegerye, roven, moorden, on-
eerbaerheidt, en andere verderffelikke wegen, missende alzo de eere, dat is, zijn goe-
de naem en faem, van, in de loopbane getrouwlik hem gequeten te hebben. Wy wor-
na de vermoeitheidt desselven ter gewenster haven mogen komen. Plato zeidt, din-
gen die heerlik zijn vallen swaer. Dit zietmen in alle menschlikke zaken. Hoe
zuurlik zaeit ploegt en delft de Landman, maer hoe blijdelik maeit hy 't wederom?
hoe veel gevaer en perykelen moet de arme Krijghs-man uitstaen, zal hy de Kroo-
ne daer van dragen? hoeveel moet de Koopmanen Schipper uitstaen, eer zy hare
waren door de bolle zee-baren mogen aen land brengen, en winninge daervan dra-
gen? Met wat sweet en arbeidt bekomtmen de heilige en zoete geleertheid? In den
loop moetmen volherden, want de heerlikste dingen hebben de swaertste begintzelen:
daer-en-tegen die mette wellust beginnen, hebben droeve en bittere uytkomsten. Gel-
lius zeid, zo ghy door arbeid goede dingen uitvoert, arbeid vergaet haest, maer
de weldaedt blijft u altijdt by; maer zo ghy door wellust eenige quade zaeken be-
drijft, de wellust vergaet terstont, maer uw quade feit hanght u altijdt aen.
RUimbaan! Hippomanes loopt Atalanta naa,
Het gelt hem zijne kraag in dien hy komt te spa,
Zy loopen beide om strijd, bloed! wat zal ik zeggen?
Het schijnt ghy noch een lijf hebt in de kiste leggen,
Dat ghy u zelven voed met zo een yd'le hoop.
En waant dees vlugge Nimph, die in heur snellen loop
Het al verwonnen heeft, zo lichtlik t'overwinnen:
Hippomanes, eilaas! wat moogdy doch beginnen.
Men blaaster de trompet, dies elk zijn hielen licht,
Eer ik eens omme zie, zy zijn my uyt 't gesicht;
Die bloed koomt achteraan, wel hoe! nu wint hy 't weder.
Ay ziet eens wat hy doet! hy werpt drie app'len neder
Van louter goud gemaakt, d'een voor, en d'ander na,
Daarze ieder reis naar bukt, doch tot'er eigen sch.
Hy loopt, hy overwint, tot dat hy, mo geronnen,
De Nimphe, in haren loop, heeft eindlik overwonnen.
,, Maar zegt, Musa! zegt, geeft niet de Sulmoaan
,, Met deze Fabel ons uitdruklik te verstaan,
,, Dat in den weg des deugds, zijn weederleye hoopen,
,, Die vierig om den prijs op 't aldersnelste loopen,
,, Daar d'een ten einde loopt, en d'ander stille houd,
,, Die zich verleiden laat van 't zorgelikke goud,
,, Daar d'eene, tot zijn lot, den prijs is toe gevallen,
,, En d'ander komt te spade, en kryget niet met allen.
Zie hoe Hippomanes voor Atalanta loopt,
Vermits zy, om het goudt, den hooghsten prijs verkoopt.