<p>DIogenes die alzins zijn genoegen en 't weinig behoeven voor een groote<lb/> deugd achtede, sleet zijn leven zeer armelik en zober. Wanneer hy op zeke-<lb/> ren tijdt in zijn huis, dat is in zijn wijn-vat, zat, sprak hem dien Grooten A-<lb/> lexander op diergelijk een wijze aen: Ik koom hier, Diogenes! tot u, om te zien<lb/> waer in ik uw armoede kan te hulp komen: tot welken Diogenes sprak: A-<lb/> lexander! wie van ons beiden is behoeftiger, ik die boven mijn tassche en rok, niets<lb/> behoeve, of ghy die niet te vreden zijnde met u Vaderlik rijke, begeeft in zo sware<lb/> perikulen, alleen om dat ghy wijders moogt regeeren, daer nochtans de geheele we-<lb/> <pb n="embstma_10911_fac075"/> relt uw'begeerlikheid niet kan vervullen? Waer over Alexander verstomde, in-<lb/> gedachtigh zijnde de spreuke Apulei, daer hy in zijne Apologie zeid: Verwijt ghy<lb/> my dat ik arm ben? ik bidde leert eerst zelve verstaen, dat ghy gierigh zijt. Hy<lb/> verzocht dan dat Alexander niet wilde nemen, dat hy hem niet kon geven, dat<lb/> hy hem niet kon geven, dat was het sonne-schijn; Daer mee gevende te kennen,<lb/> hoe hy liever hadt in zoberheid zijn leven door te brengen, als Alexanders schat-<lb/> ten te begeeren. Hier in, Diogenes! hebt ghy nu weinig nae-volgers, men zou<lb/> om die te zoeken uw'lanteerne wel van noode hebben. Tegelik eert nu de opgaen-<lb/> de Son, en wenscht dat hooge staten en ampten met een vozen goud-regen hem mo-<lb/> gen toegeworpen worden. Weinige zijn met het hare te vreden, wy blijven alle voor<lb/> 't Meer staen, en niemant komt daer over. Indien de menschen zo yverig waren<lb/> (zeid een zeker Schrijver) om by God hooge ampten te bedienen, als zy hier op de-<lb/> ze werelt zoeken verheven te zijn, de Godzaligheidt zou in vollen zwang gaen.<lb/> </p>

<p>'t HUis van Diogenes was een opstaande tonne, (ne<lb/> Hy schuilde in heure schaeuw voor het steken van de zon-<lb/> Hy had geen and're hut, noch and're tente op d'eerd,<lb/> Dit vlinde leven docht hem luttel moeyten weerd.<lb/> Zijn tafel was het gras, op een byzond're wijze<lb/> Hielt hy zijn middagh-maal, met ongekoockte spijze:<lb/> En d'aas-zak, zijn schappray, hy altijdts by zich droeg;<lb/> Nature meenden hy heeft lichtelik genoeg:<lb/> De wijnen die hy dronck, was 't water, daar hy zeker<lb/> Geen Aconit in vond, zijn hand was zijnen beker:<lb/> Hy hadde geenen schat, oft droeg hy om 't gemak<lb/> Een tesch, zoo was 't zijn hert dat vol genoegen stak.<lb/> Waarom de Macedoon, de terfflickste Koning,<lb/> Hem eens besoeken ging, en vond hem in zijn woning;<lb/> Diogenes lag stil, en trock 't zich weinig an<lb/> Oft hy een Koning zag, oft eenen Akkerman:<lb/> Dit docht den Prinçe vremt, dies, om zijn zeldzaam leven,<lb/> Zeyde: eisschet wat ghy wilt, ik zweere ik zal 't u geven.<lb/> De Wijs-geer nauwliks sprak, ey! Alexander vrund,<lb/> Ghy neemt my 't zonne-licht dat ghy niet geven kund.<lb/> ,, Dus is hy waarlik rijck, die zich in niets bedroevet,<lb/> ,, Die in als is te vren, en weinig nootdrufts hoevet.</p>

http://www.dbnl.org/tekst/vond001dewe01_01/vond001dewe01_01_0057.htm

embstma_10911

MNE

GUL

EMBLEMS

ILL_BOOK

embstma_10911_pic074.jpg

emblempictura

embstma_10911_emblem036

35

MNE

GUL

EMBLEMS

ILL_BOOK

Alexander's visit to Diogenes, who sits in his barrel and asks Alexander to get out of his sunlight

embstma10911.xml

Hier light Diogenes, en kiezet in zijn vat Het vrolijck Zonne-licht voor Alexanders schat

embstma_10911_fac074

emblem pictura

31AA2511(+931)

31B6211

44B191

44B192

54A43

55CC1

56B3

86(HIER LIGHT DIOGENES, EN KIEZET IN ZIJN VAT HET VROLIJCK ZONNE-LICHT VOOR ALEXANDERS SCHAT)

98B(DIOGENES)51

embstma_10911_emblem034

<p>Hier ligt Diogenes, en kiezet in zijn vat<lb/> Het vrolick Zonne-licht voor Alexanders schat,<lb/> </p>

embstma_10911_emblem035