<p>WAt deze Harpien voor vogels geweest zijn, daer van kan men by de Poë-<lb/> ten, als Virgilium, Hesiodum, Apollonium, &amp;c. lezen. Sy beschryven,<lb/> doch zeer verscheiden hare gestaltenisse. Zommige zeggen dat het vogels zijn,<lb/> hebbende een maeghdelik aengezicht, bleek en mager, als oft zy nimmer konnen<lb/> verzadight worden, met felle klauwen. Sy voerden haeren name van moorden,<lb/> roven en stelen, en lieten achter haer een leelikke stank. Men beelde de windt by<lb/> haer af om haer snelligheid, en zy hadden ook hare bezondere namen en geslachten.<lb/> Hier by wordt te kennen gegeven de oprechte aert der Tyrannen, die belust tot moor-<lb/> <pb n="embstma_10911_fac141"/> den en roven, ten laetsten zelve schandelik om 't leven komen, en een leelikke vui-<lb/> le stank den nakomelingen na-laten. Van deze zoorte is niet de minste geweest de<lb/> bloed-dorstige Keizer C. Caligula, want als hy in 't dooden en moorden verma-<lb/> ken schepte, plach hy zijne Beuls te gebieden, om zijne wreedheid te meerder te be-<lb/> toonen, datmen de arme gevangene zoo zoude dooden, op dat zy door d<lb/> langzaemheid der straffe te meer de pijne en 't schrikken des doodts zouden<lb/> gevoelen. Want hy zeide, Slae zo, op dat zy voelen dat zy sterven. Deze wree-<lb/> de Tyran is korts daer na met dertigh wonden doorsteken, en als een Verkken van<lb/> 't vyer geschrookt en schandelikken omgekomen. Zo einden deze Harpien haer le-<lb/> ven. Ook vestonden deOude by deze harpien de onmatelikke gierigheid en begeer-<lb/> likheid der menschen, die alles met recht en onrecht (als Grijp-vogels) raepten en<lb/> schraepten, en speelden altijd, als oprechte bloed-zuigende Egels, in mijn zak! in<lb/> mijn zak! daer van Horatius zeght:<lb/> Den Egel niet zijn zuigen laat,<lb/> Voor hy is van het bloed verzaad.<lb/> Zoo slaen de Harpien van onzen tijd de klauwen ook over al in, en dooden wel<lb/> de luiden niet, maer zy keelen die zelve nu met een stomp mesken, zoo datze noch<lb/> leven noch sterven konnen; dit schijnt nu wel wat barmhertiger, maer ondertus-<lb/> schen pijnigen zy de luiden met een langzame dood.<lb/> </p>

<lb/> <p>DE moordische Harpy heur zelven gulzigh mesten<lb/> Met menschen vleesch en bloed, zoo lang tot zy ten<lb/> lesten<lb/> Quam drinkken uit een borne, en zach in kristalijn<lb/> Heur spiegel ende schaauwe, en held'ren wederschijn:<lb/> Dies wanende dat daar heur zuster lagh begraven,<lb/> Die in den zilv'ren vloed heur dorst had willen laven,<lb/> Zy haast van rouwe storf. ,,Doodslagers, spiegelt u!<lb/> ,, Wanneer ghy 't beelde Gods zo eisselik en gruw'<lb/> ,, Maayt in het duister graf, en onze moeder aarde<lb/> ,, Bevlekt met 't roode bloed dat druipt van uwen zwaarde,<lb/> ,, Gedenkt aan uwen loon, en ziet dit schouwspel aan!<lb/> ,, Daar in den mensch misdoet, daar zal hy in vergaan.</p>

http://www.dbnl.org/tekst/vond001dewe01_01/vond001dewe01_01_0090.htm

embstma_10911

MNE

GUL

EMBLEMS

ILL_BOOK

embstma_10911_pic140.jpg

emblempictura

embstma_10911_emblem069

68

MNE

GUL

EMBLEMS

ILL_BOOK

When a murderous harpy sees her own mirror image in a fountain she dies of shock

embstma10911.xml

De moordische Harpy gestelt tot yeders baeck, Hoe des verslag'nen bloet in 't eynde roept om wraeck

embstma_10911_fac140

emblem pictura

25FF3(HARPY)(+45)

25FF3(HARPY)(+512)

25FF3(HARPY)(+63)

25I251(+0)

31A236

31D14

31E3

44G511

57AA741

86(DE MOORDISCHE HARPY GESTELT TOT YEDERS BAECK, HOE DES VERSLAG'NEN BLOET IN 'T EYNDE ROEPT OM WRAECK)

92I76

embstma_10911_emblem067

<p>De moordische Harpy gestelt tot ieders baak,<lb/> Hoe des verslag'nen bloed in 't einde roept om wraak.<lb/> </p>

embstma_10911_emblem068