<p>DEze Lucius Apuleius is geweest een zeer kloek Philosooph van de Platonische na-volgers<lb/> geboren uit de stad Madaure in Africa, van een eerlikke en vrome afkomst: heeft geleeft<lb/> onder de Regeeringe des Keyzers Hadriani, en hem te Carthago in de goede konsten geoeffent.<lb/> Vele uitnemende werken zijn van hem beschreven, die door de verslindende Tijdt en der Roovers<lb/> moetwilligheidt meest alle verdenkers blijven. Onder ander heeft hy gemaekt een boek van den<lb/> gulden Ezel: waer in hy geleerdelik handelt, hoe de mensche door zijn zotte neuswijsheidts<lb/> raekt in veel gevaer en periculen, tot hy eindelik als een beest moet dolen en alles uitstaen, ter<lb/> tijdts by ter bekentenisse van zijn verleden daden; de wijsheid omhelst. Of als andere zeggen,<lb/> dat Apuleius onder het spel van den Ezel een klare beedenisse van des menschenleven heeft wil-<lb/> len uitdrukken, om te bewijzen hoe vele veranderingen de mensch is onderworpen, hoe bedriegh-<lb/> lik en onstantvastig het Avontuur zich alle tijdt zien laet, watte onzekere uitvoeringen der<lb/> raedslagen, en hoe onverwacht de uitkomsten zich dikwils tot een goed einde vertoonen. Dan<lb/> van de Dichter u eenige openinge doen zal.</p>

<p>DOen Apuleius zich met toover-vet besmeerde<lb/> In een Ezel hy lichamelik verkeerde,<lb/> En loopt zo naar den stalle, om eten uit de krab<lb/> Daar hy gestooten werd op zijn mag're reb<lb/> Van zijn beslagen Paard: dies vlucht hy tot Hippone<lb/> 't Goddinnen Beeld, 't welk daar staat in en stal ten toone,<lb/> Op dat door middel van de roozen (zo hy waant)<lb/> Daar 't beeld mede is geçiert, zijn vorige gedaant<lb/> Hy dus bekomen mocht: maar nauw licht hy zijn voeten<lb/> Oft den stal-jongen komt hem met stok-slagen groeten,<lb/> Zoo lange tot hy hoort een wonderlik gedruisch<lb/> Van dieven, die terstond besetten 't gantsche huis,<lb/> En rooven zoo veel schats, en rooven zoo veel goeden,<lb/> Dat neffens hunnen last zy desen Ezel loeden:<lb/> En stouwen hem zo voorts met kluppel-slagen vast,<lb/> Langs eenen steilen wegh, met sulken swaren last.<lb/> Philebum dient hy nu, nu vlucht hy gauwe en wakker<lb/> Voor 't mes van eenen Kok, nu dient hy eenen Bakker,<lb/> Nu eenen Hovenier, nu draaght hy op zijn ruigh<lb/> En mager rugge-been eens Krijgers wapen-tuigh,<lb/> Nu zal den armen Muil des Ridders zadel vuren, &amp;c.<lb/> En ondertusschen heeft zoo duizend avonthuren<lb/> In zijne beest'likheid: de kommer en d'ellend,<lb/> De slagen, 't ongemak, en honger neemt geen end'<lb/> Daar me hy werd beswaart, nu kleuntmen hem met stokken,<lb/> Nu is hy in 's doods nood, nu rot hy van de pokken,<lb/> Zoo lange dat op 't lest hem Ceres komt te baat,<lb/> En door een roosen-hoed brengt in zijn eerste staat.<lb/> ,, Maar zeght my zang-Goddinne, als ik hier recht naar vorssche<lb/> ,, Wat voor geheimenis schuilt onder deze schorsse?<lb/> ,, Die willigh zijnen hals buight onder 't snoode jok<lb/> ,, Der zonden, werd bekleed met eenen Ezels rok,<lb/> ,, Verliest zijn mensch'likheid, en met veel ongemakken<lb/> ,, Door 's werelds wilde wout reist met veel sware pakken:<lb/> ,, Zijn vryheid is hy quijt, en maakt alzoo getrost<lb/> ,, Een Ezel van zich zelfs, die om den mag'ren kost<lb/> ,, Zoo grooten slaverny en dienst is onderworpen,<lb/> ,, Hy dwaalt, hy rent, hy loopt door Steden en door Dorpen,<lb/> ,, In duizenderley pijne, in duizenderley smert.<lb/> ,, Totdat hy moe geslaaft in 't lest aandachtigh werd:<lb/> ,, Bedenkende hoe hy zijn mensheidt heeft verloren,<lb/> ,, Dies hy de Godheid bid om weer te zijn herboren:<lb/> ,, En als hy zoo 's vleesch lust (den schoonen Roozen-hoed<lb/> ,, Die m'uit de doornen plukt) verslind in zijn gemoed,<lb/> ,, Hy tot zich zelven komt, en werd, naar zijnen wensche,<lb/> ,, Van eenen slaafschen Muyl, weer tot een vrye mensche.<lb/> </p>

http://www.dbnl.org/tekst/vond001dewe01_01/vond001dewe01_01_0091.htm

embstma_10911

MNE

GUL

EMBLEMS

ILL_BOOK

embstma_10911_pic142.jpg

emblempictura

embstma_10911_emblem070

69

MNE

GUL

EMBLEMS

ILL_BOOK

Apuleius' magic fails: he is transformed into an ass instead of a bird; eats the roses that adorn the statue of Hippone to help him regain his human form; in the background he eats roses Ceres sends him, and succeeds

embstma10911.xml

Siet Apuleius hier met toover-zalve vuyle Besmeeren zijn naeckt lijf, en werden eenen Muyle

embstma_10911_fac142

emblem pictura

12FF13(HIPPONE)

13B42

13D21

13D4

25G41(ROSE)

31A2743

31A4524(+2)

31A4524(+3)

46C13142(+7333)

46C13142(+745)

47I15(PITCHFORK)

47I2271(+21)

48C24

86(SIET APULEIUS HIER MET TOOVER-ZALVE VUYLE BESMEEREN ZIJN NAECKT LIJF, EN WERDEN EENEN MUYLE)

97DD

98B(APULEIUS)

embstma_10911_emblem068

<p>Apuleius zijn huit met toover zalf besmeert;<lb/> Des hy een Ezel word, die elk met slagen eert.<lb/> </p>

embstma_10911_emblem069