HOe Zeuxis en Parasius, twee uytnemende Schilders, malkanderen zochten
in de konst te overtreffen, of veel eer te beschamen, dat zal deze beeldenisse u
eenighzins vertoonen. Zeuxis, om zijn konst te bewijzen; schilderde twee troffen
druyven, die zo levendigh gedaen waren, dat de vogels daer op quamen pikken.
Parrasius daer tegen schilderde op een tafereel een gordijn, die zoo natuurlik ge-
maekt was, dat Zeuxis die zelve meende op te schuyven, om de Schilderije (die hy
Parrasio de eere gaf, die niet de Vogelen, maer den Meester zelve had bedrogen.
Daer nae schilderde Zuexis wederom een Kindeken met een schotel met Druyven,
dat zoo aerdigh gedaen was, dat de Vogels quamen nederdalen om de Druyven te
pikken, daer hy nochtans zelve zo groot misnoegen in had, en bekende zijn gebrek,
zeggende dat de Druyven veel beter gemaekt waren als het Kindeken, want zoo
dat zelve naer 't leven was uytgebeeld, dan zouden de Vogels daer voor ver-
schrikt zijn geweest. Zo dat geoordeelt worde dat Parrasio de eere toe-behoorde.
Niet-te-min is deze konst door zoodanige uytsteekkende lichten zeer verbetert,
want zy hebben zeer heerlikke en treffelikke werkken uytgevoert, en tot on-
gelooflikken prijze verkocht: daer van Mander u volkomen kan genoegh doen.
Ziet hoe twee Schilders hier, elk een om 't beste deel,
vast schilderen om strijd met 't verwige pinçeel.