$ TEXT_EXPL_XML
ANNA.
NV sie ick claerlijck, dat ghy haet
Ons soeten, vryen reynen staet.
Wel aen dan, nu ghy immers wilt
Gaen treden in het groote gild',
Ten minsten eer dat ghy begint,
Met rijp gemoet, u wel versint,
En tracht met réen te binden in
U kalver-liefd' en dertel min:
Betoomt u jeugt met goet bestier,
Ghelijck den Cuyper doet sijn vier,
Die 't selve met een yser dwingt,
Soo, dattet niet ter aerd' en sinckt;
Maer doetet branden recht en hoogh.
Ghy, doet niet op u eyghen oogh,
Maer, voor het eerst, u moeder seyt
Al wat u op het herte leyt,
Die sal u saeck met beter gront,
Dan uwen vader maken cont;
En, ingheval ghy zijt bequaem
Om van een vrouw te dragen naem,
Soo sal uw's vaders wijsen raet
Wel sorghe draghen, t' uwer baet,
Om u te vinden uyt een man,
Die 't huysghesin besorghen can.
Da vincula flammis.
ANNA.
Conjugii si, virgo, tibi tam dira cupido,
Huc saltem placidâ non nisi mente veni.
...
Cic. I. Offic.
Homines tanquam in gyrum rationis
& doctrine duci oportet.
Cyprae. Tract. de Sponsal. cap. 3.
TVtores, id est, siue Pater, siue Avus,
siue Frater puellas antiquitus despon-
dere solent, idque optimo jure & hodie re-
ceptum est; cum ob alia, tum ob sexus fra-
gilitatem & verecundiam: vnde apud
Euripidem Hermione cum eam vxorem pe-
teret Orestes, Patris est, inquit, mea trac-
tare sponsalia, non meum.