$ TEXT_EXPL_XML
PHYLLIS.
DEes uwen raet vought noch
betaemt
(Mijns oordeels) niet der maeghden schaemt',
Als yemant maer van trouwen spreect,
Een eerbaer root ons heel ontsteect:
Wie sal 't dan zijn, die seggen can,
Knap Moer, siet uyt, ick wil een man?
't Gebreck der maeghden is een saeck,
Die wilt verstaen zijn sonder spraeck.
Of schoon het Uyr-werc niet en slaet,
Wanneer de Wijser maer en gaet,
Men onderscheyt, oock sonder slagh:
De uyren van den gantschen dagh:
Wanneer een maeght so hooge wast,
Dat haer des moeders heuycke past,
Off coomt tot jaren dry-mael ses,
Dit zy u, vader, voor een les,
Dat aen u dochter wat ontbreeckt,
Hoe-wel sy niet een woort en spreect.
Denckt vry, dat haren fieren tret,
Denckt dat haer douxken wel geset,
Zijn als de Wijsers van de smert
Die haer van binnen schuylt int hert;
Denckt vry dat aen een rijpe maeght,
Wat hapert, schoon sy niet en
claeght.
Indice non sonitu.
PHYLLIS.
TVne velis clarâ me poscere voce maritum?
Non faciam; pudor hoc, virginitasquen vetant.
CVlpandus est pater, qui filiae, tumidâ
jam virginitate, de marito non prospi-
cit, ...
Claud.
NVbilis interea maturae virginis' aetas
Vrgebat patrias, suspenso principe,
curas.