$ TEXT_EXPL_XML
ANNA.
Het sloot soo wat dat ghy eerst
dreeft,
Maer dat ghy lest seyt, hanght noch cleeft,
Denckt u het seggen al te coen,
En wiljet sonder segghen doen?
Ghy dwaelt: dit stuc is ouders werck,
En ghy nochtans, na dat ick merck,
Wilt varen voort in minnen=praet,
Oock sonder eens te vragen raet.
Het gater best daer int begin,
Der vrienden raet en rijpen sin
Al sulcken saeck wel over-weeght,
Al eer-men minnen set off pleeght;
Want na-der-hant te vragen raet,
Dan ist ghemeenlick al te laet.
Aen-merct doch eens de Walvisch-
vangh,
Ontrent de Groene-lantsche strangh,
Dat beest sijn stuck niet eer beseft
Voor 't scherp herpoen hem heeft getreft,
Dan isset eerst-mael dattet vliet,
Maer al sijn vluchten baet dan niet,
Sijn quael is dan te vast geset,
Want waer het swemt het voertse met.
Siet! dus vergaet dien grooten vis,
Om dat sy eerst niet schou en is.
Sera post vulnus cautio
ANNA.
QVae prohibet dixisse pudor, fecisse licebit?
...
Cyprae de Spons. cap. 6.
Si dignitatis, decori, & honestatis ratio
habenda est, in nuptiis contrahendis con-
...
Ovid.
SEd, quia delectat Veneris decerpere
flores,
Dicimus asssiduò, cras quoque fiet idem:
Interea tacitae serpunt in viscera flammae,
Et mala radices altius arbor agit.