$ TEXT_EXPL_XML
ANNA.
Tot noch wat naerder onder-
richt
Van jonge maeghden ampt en plicht,
Soo merckt het vier der Bakens aen,
Die 's nachts ontrent den oever staen,
De dese wijsen wel in zee
De schippers aen een goede ree,
En doen als blijcken voor ghewis
Dat daer ontrent een haven is;
Maer 't staet alleen de schippers toe,
't Zy dan van ebb', off wel van vloe,
Te trachten na 't ghewenste lant:
Het Baken wijckt niet van de cant,
Maer geeft alleenlijck als de loos,
En laet het roeyen voor maet-roos.
Ghy mooght wel thoonen, metten
schijn,
Dat ghy zijt Clopje noch Bagijn,
U cleet en wesen niet te straf
Mach daer wel wat ghetuyghen af:
Stelt u dan wel beroup'lick voort,
Maer clampt den vryer niet aen boort;
En om geen minnen oyt en peyst,
Tot dat men u ter eeren eyst;
Hier hebdy 't hooghste, na mijn leer,
Dat wy vermoghen metter eer.
Monstrat, non ducit.
;Cypr. de casib. matrimonial. Cap. 3.