$ TEXT_EXPL_XML
ANNA!
NAdien der maeghden dracht en
kleet,
Int minnen med' heeft sijn bescheet.
Soo dunct my goet, eer wij gaen voort,
Hier van te roeren med' een woort.
Ick hou dan veel van net en cuys,
Wegh met de geen die achter huys
Gaen slonssen vuyl en onghehult::
'k En geef nochtans geen minder schult
Aen dese die door rijck ghewaet,
Verwecken yders schimp en haet.
Ghy doolt, so ghy door cost'lick gaen,
De jong-mans meent te locken aen,
Des Salamanders cracht verdwijnt,
Wanneer de sonn' te helder schijnt,
Het bruyne weder maeckt hem groot,
Veel olijs is der lampen doot.
Ghelooft dat liefde van al-thans,
Vergaet door al te grooten glans,
Ghelooft dat al te moyen maeght
De vryers dickwils van haer
jaeght;
Ick kenner, die door cost en pracht,
Zijn in haer maeghdom als versmacht:
Dus wie ghy zijt gaet niet te fray,
De liefd' is cranck, den tijt is tay.
Nimio splendore fatiscit.
ANNA.
PAucula de cultu, quia pars quoque cultus amorum,
...
Cicero.
ADhibenda est autem munditia non
...
Cato Cens. apud Ammian.
CVi cultus magna cura, virtutis incu-
ria est