$ TEXT_EXPL_XML
ANNA.
't IS dan, gelijck ghy selfs wel siet,
Voor ons het meeste voordeel niet,
Het zeyl te setten in den top,
En ons te seer te proncken op.
Het manne-volck, ghelooftet vry,
Weet, immers alsoo wel als wy,
Wat onder ons al omme gaet;
Dit hoord' ick onlangs aen den praet
Van seker out, en eerlijck man,
Als hy sijn reden dus began.
De Perse-boom, wanneer die bloeyt,
Ist schoonste dat in hoven groeyt,
Soo lang haer bloem is nieu en vers;
Maer gaet doch eens besien de Pers,
Wanneer haer bloeysel valt en speent,
Sy staet verlept, verslonst, verqueent,
En sieter uyt 'k en weet niet hoe.
Dien boom pass' ic dees meyskens toe,
Die staegh, met een verweenden schijn,
Soo aerdich op-gestreken zijn:
Want vrijsters altijt even net,
Soo haest ghetrout, soo haest een slet.
En soomen daghelijcx siet, en vint.
Die dickwils spiegelt, selden spint.
Culta nimis fit foeda situ.
ANNA.
VIr gravis, in coenâ patri dum nuper adesset,
...
Vives de Christ. Foemin. lib. I.
Idem eod. Loc.