$ TEXT_EXPL_XML
ANNA.
WAnneer 't na mijnen sin sou
gaen,
Woud' ic elc een sijn doch-
ter raen
Soo, op te trecken, dat een man
Noch veel daer aen verbet'ren can.
En sien wy niet, wanneer een maeght
Al heeft gehadt dat haer behaeght,
Dat dan haer man, wat hy ooc geeft,
Van haer geen danck met al en heeft?
ALs nu ten lesten coomt den tijt
Dat ghy ter eeren wert ghevrijt,
Dan moeter neerstich zijn ghewacht,
Van u te thoonen al te sacht,
Off al te quistich van sijn gunst;
Gelooft, dat heel der minnen kunst,
Bestaet, en, als verborghen, leyt
In 't weyg'rich wesen met bescheyt.
En weet ghy niet dat 't calck ont-
steeckt
Wanneerder natticheyt op leeckt?
Als wij zijn voor een tijt berooft
Van Phoebi s
E frigore feruor.
ANNA.
SI tibi forte parens, vt ames, laxavit habenas,
...
Boët. 21.
GRatior est apium magè labor,
...
Seneca.
MOrbum esse scias, non hilaritatem,
...