$ TEXT_EXPL_XML
ANNA.
SEt vry den minnaer sacht en soet,
Soo crijgt hy wel van pas de voet
Om met verlof te wesen geck,
En u te treden op den neck.
Een vryer slacht de Climme-boon,
Want, off om dit gewas al schoon
Lanck rijs, en hooghe staken staen,
Indienter maer can raken aen,
't Is al ghenough, het veyle cruyt
Climt langs de stock tot boven uyt,
En dan noch, op sijn eyghen plucht,
Maect nieuwe crullen in de lucht.
Indien-men liet een minnaer treen,
Waer clom den stouten gast niet heen?
Schoon hy vercreeght sijn volle wil,
Noch sal sijn gheest niet wesen stil,
Hy gaet dan melden door het lant,
Sin liefkens gunst, sijn eygen schant.
Gheloof dat hedens-daeghs de jeught
Wel seggen derft: Ten is geen vreugt
Dat yemant coomt tot sijn bejagh,
Indien-ment niet vertellen magh.
Dies wacht u, eerbaer Maget, wacht
Van u te draghen al te sacht.
QuĂ que est via nulla, feruntur.
ANNA.
DIc age blanditias, fer basia, funde falernum,
...
Vives. lib. I. de Christ. Foem.