$ TEXT_EXPL_XML
Een Ridder uyt het Britten-landt
Gingh dwalen aen de Zeeusche strandt,
En hadde ( soo het scheen ) gesien
Hoe dat aldaer de jonge lien
Haer gaen vermaecken aen de Zee,
Niet verre buyten Zierickzee;
Hy sagh het als een selsaem dingh
Dat vry wat uyt de regel gingh,
Gelijck hier onder is gestelt:
Ick quam eens treden op de strant,
Daer ick veel jonge lieden vant,
Ick sagher ses of seven paer,
Den eenen hier, den genen daer,
Maer boven al soo wasser twee
Die gingen veerdigh na de zee,
Een yeder had een jonge maegt
Die hy tot in het water draegt;
En of de vrijster vreese kreegh,
Iae schier van angst ter neder seegh,
Oock hem met bleecke lippen badt,
Noch gingh hy dieper in het nat,
Tot dat het water wert gesien
Tot aen, jae boven, hare knien,
En noch ist niet genoegh gedaen
Het moester vry wat holder gaen;
Ten lesten neemt de losse quant
En giet oock water metter hant,
Iuyst als Diana voortijts plagh
Als sy Actaeon by haer sagh;
Hy goot het water hier en daer
Tot in haer schoon gekrinckelt haer,
Soo dat het 't geen eerst geestigh stont
Geleeck een natten water-hont.
Ten lesten als de joncker sagh
Dat hy niet hooger op en magh,
Soo keert hy weder naer het droogh,
Want hy sagh tranen in haer oogh;
Maer stracx soo loopt hy van de strant,
En treckt haer naer het mulle sant;
En rolt dan van de steyle kruyn,
Tot onder in het lage dal,
En daer eens weder even mal;
Hy sout haer in het gulle sant,
En stroyt het stof aen alle kant;
Hy laet niet af, hoe datse wijckt,
Soo datse naeu een mensch gelijckt.
Ick sach daer by een oude vrou,
Die vraegd' ick wat dit seggen wou,
En wat de vrijster had gedaen
Om dit soo uyt te moeten staen,
Of sy oock yemant had misseyt
Dat sy in't water wert geleyt;
Of dat sy van een dollen hont
Haer in het lijf gebeten vont.
Het wijf verklaerde datter niet
Van 't een of 't ander was geschiet;
Maer ( sprack sy ) hoort eens wat het zy,
En sit een weynigh nevens my,
Het is een wijse van het landt,
Dat yemant in sijn eersten brandt,
Ontrent den soeten meye tijt
Met vrijsters in den duyne rijt;
En isser dan een geestigh dier
Hem oorsaeck van sijn eerste vier,
Soo gaet hy dus met haer te werck,
En al op seker oogh-gemerck:
Ghy, hoort doch waerom dit geschiet,
Het is vermits hy daer uyt siet
Hoe sich de jonge vrijster heeft,
Als hy soo selsaem met haer leeft.
Dan ofse luy en leelick tiert;
En of haer eertijts soet gestel
Verandert in een norts geswel;
En als het eens is uyt-gemalt
Dan let hy hoe sy hem bevalt,
En of hy vorder dient te gaen,
Dan of sijn vryen heeft gedaen.
Wat dunckt u doch van dese wijs;
Voorwaer sy dunckt my wat te vijs
Seyd'ick, en, ginght nae mijnen sin,
Ick noemde dit een Esels min;
Want als dit ombelompen beest
Ontrent sijn ongesouten geest
Sijn eerste minne-stuypen voelt,
Dan isset dattet bijster woelt,
Het vliegt in haest het veulen toe,
Het brijft en bijt, men weet niet hoe;
Het schuymbeckt door onstuymigh bloet,
Het slaet geduerigh metten voet;
Het baert en springht aen alle kant
Iuyst als de vryer aen de strant.
Wel nu, ghy die noch heden vrijt,
Maeckt datje vry wat heusscher zijt;
Laet menschen, esels in verstant,
Ondecken haren minne-brant
Door raeu, door plomp en vreemt gelaet
Dat uyt den peyl van reden gaet.
Ghy, denckt dat in de soete pijn
Niet beter is als heus te sijn,
Want Venus kint is moeder naeckt,
Ten dient maer sachtjens aengeraeckt.
En 't luyde wel in sijne tael;
Dan of het hier wel is geseyt
Dat dient wat naerder over-leyt;
Wat my belangt, ick vinder wat
Dat dienstigh is te zijn gevat.
Spaens.
coces y a bocados
Franç.
ruades & mordures.
Nederd.
Hy stoot of smijt.
Franç.
font à coup de poings;
Franç.
De pierres s'entre ruent.
Spaens.
al potro.
Franç.
mal au poulain.
Virgil.
puella.
Lat.
rit amor.
Nederl.
Plompe min
soo
maeckt hy hem beslickt.
schopt hy hem blaeuwe leden.
sten en voet-slagen
Ovid. Epist. Phaed. ad Hippol.
pilli,
Et levis egregio pulvis in ore decet;
Quemque vocant alij vultum rigidum-
que trucemque,
Pro rigido, Phaedra judice, fortis erit
Epressit hoc in Polyphemi crudis a-
moribus Ovid. Metam. lib. 14
uni inter caetera Polyphemum
ita loquentem introducit.
CErtè ego me novi, liquidaeque in ima=
gine vidi
Nuper aquae, placuitque mihi mea for-
ma videnti.
Aspice sim quantus, non hoc est corpo-
re major
Iuppiter in coelo ( nam vos narrare sole-
tis
Nescio quem regnare Iovem ) coma
plurima torvos
Prominet in vultus, humerosque, ut lu-
cus, obumbrat.
nec mea quod duris horrent densissima
setis
Corpora turpe puta; turpis sine frondi-
bus arbor
Turpis equus, nisi colla jubae flaventia
velent,
Pluma tegit volucres, ovibus sua lana
decori est:
Barba viros, hirtaeque decent in corpore
setae.
Vnum est in media lumen mihi fronte,
sed instar
Ingentis clypei &c.
Dona ipsius amatoria aeque cruda.
Inveni geminos qui tecum ludere possint
Villosae catulos in summus montibus ursae.
El amor de loas asnos entra à coces y à bocados
MOTTO_ES_NORM El amor de los asnos entra à coces y à bocados NEXT embstma_1288_emblem019 IIHIM GUL ; MNE ; EMBLEMS ; ILL_BOOK CAPTION_EN A donkey is biting another donkey, while various couples of lovers are playing on the beach and in the dunes SOURCE_FILE embstma_1288.xml LINK_FACSIMILE embstma_1288_fac070 HIM GUL ; MNE ; EMBLEMS ; ILL_BOOK IC 25H132 ; 31A2715(+64) ; 31AA2715(+64) ; 33C235 ; 46C13142(+7512) ; 46C13186(+0) ; 86(EL AMOR DE LOS ASNOS ENTRA À COCES Y À BOCADOS) PREV embstma_1288_emblem017 URL_IMAGE embstma_1288_pic070.jpg ID embstma_1288_emblem018 CHILDREN CHILDREN_SQRT 0