<p>Ey wat een selsaem ding! wat koom ick hier te mercken!<lb/> Ick sie een vuyle seugh, ick sie een leelijck vercken,<lb/> Ick sie een gortich swijn met ringen inden muyl,<lb/> Daer mede wroet het beest oock in het slimste vuyl,<lb/> Voor waer het edel gout dat is ter quader uren,<lb/> Men onrecht, quaet beleyt, of ongesoute kuren,<lb/> De seuge toe-geschickt, en aen het swijn besteet,<lb/> Een beest dat enckel dreck en vuylen modder eet;<lb/> <pb n="embstma_1288_fac162"/> Gewis het schoon ju weel dat mochte beter çieren<lb/> Den vinger of het oir van onse jonge dieren,<lb/> Of van een lieve bruyt, om met te beter glans<lb/> Te dragen inde feest haer groenen maegde-krans.<lb/> Maer hola, gladde tongh, wat hebdy daer gesproken?<lb/> Wat is u voor een woort daer uyt den mont gebroken?<lb/> Het vonnis dat ghy geeft, en hier als seker stelt,<lb/> Dat raeckt my even selfs, als tegen my gevelt;<lb/> Ick ben ( als ick het stuck, gelijck het is gelegen,<lb/> Wil met een stillen geeft wat naerder overwegen )<lb/> Ick ben de vuyle seugh, die inden modder wroet,<lb/> Die in den mishoop woont, en alle grouwel doet;<lb/> Ick ben dit leelijck swijn, dat met de schoonste ringen<lb/> Is besigh even staegh ontrent de vuylste dingen,<lb/> Ick ben dit onguer beest dat noch het edel goudt<lb/> Noch hellen diamant in acht of weerden houdt.<lb/> Ick was een jonge spruyt, ick quam daer henen treden,<lb/> Frisch, geestigh, aengenaem, en met gesonde leden,<lb/> Ick had een wacker oogh, ick had een rooden mont,<lb/> Ick hadde niet een lidt dat my niet wel en stont:<lb/> Ick was een lieve maeght, van yeder een gepresen,<lb/> Hoewel had ick en vrou en moeder konnen wesen!<lb/> Hoewel had ick gedient ontrent het echte bedt!<lb/> Nu ben ick maer een sloor, een slons, een rechte slet,<lb/> Een grouwel inde stadt. Ick hebbe slimme gasten<lb/> De borsten mijner jeught oneerlijck laten tasten,<lb/> Och had ick die besteet ontrent een aerdigh kint,<lb/> Soo waer ick heden noch van alle man bemint.<lb/> Nu ben ick maer een spot van alle vuyle boeven,<lb/> Die my tot aende ziel nu menighmael bedroeven,<lb/> Maer ach! dat heeftet wegh. Eylaes! verloren eer<lb/> Die is, die blijftmen quijt, en dat voor immermeer.<lb/> <pb n="embstma_1288_fac163"/> Nu Maeghden hoort een woort, ick moet de jeugt vermanen<lb/> Met druck, met herten-leet, met uyt-gestorte tranen,<lb/> Ter eeren van de trou. Och weest my noyt soo geck<lb/> Het gout van uwe jeught te leggen inden dreck.</p>

<p/>

48

embstma_1288

emblem pictura

emblempictura

embstma_1288_emblem049

GUL

MNE

EMBLEMS

ILL_BOOK

reserved for caption

embstma_1288.xml

embstma_1288_fac161

<p>Tanquam annulus in naribus Suis</p>

GUL

MNE

EMBLEMS

ILL_BOOK

86(TANQUAM ANNULUS IN NARIBUS SUIS)

embstma_1288_emblem047

embstma_1288_pic161.jpg

embstma_1288_emblem048

Tanquam annulus in naribus suis