<p>Ick was een jonge stam van yder een gepresen,<lb/> En met een schoon gewaey tot inde lucht geresen,<lb/> Ick was een rancke spruyt, een gaef, een keestigh hout,<lb/> Het groenste van de laen, het schoonste van het wout;<lb/> Ick was een bosch alleen, daer al de vogels quamen,<lb/> En gansche dagen langh haer soete vreugden namen,<lb/> <pb n="embstma_1288_fac173"/> Daer menigh jongh-gesel, en menigh harder sat<lb/> Die slechts maer om de lucht van mijne tacken badt:<lb/> Al watter geestigh songh, dat wou sijn eerste nesten,<lb/> Ter eeren mijner jeught, in dese tacken vesten;<lb/> Maer ick was doen te trots, en daerom wild' ick niet,<lb/> Nu stae ick hier alleen, gelijck een eensaem riet:<lb/> Nu is mijn jeught gegaen, mijn bloeyssel af-gesegen,<lb/> Mijn groen dient maer alleen tot stroyssel op de wegen,<lb/> Al wat noch on my swiert en is geen jeughdigh blat,<lb/> Maer niet als vuyle mosch, of, ick en weet niet wat.<lb/> Ick vinde met verdriet, ick vinde datter uylen<lb/> En ravens van der nacht in mijne tacken schuylen;<lb/> Ick vinde met verdriet dat jae de vleder-muys<lb/> Maeckt in mijn holle sta, haer ongeluckigh huys:<lb/> Dies roep ick over-luyt tot alle jonge boomen<lb/> Die fris, en lustigh staen ontrent de verssche stroomen,<lb/> En weest niet al te trots, ô dochters van het wout,<lb/> Wat heden jeugdigh is dat wort ten lesten out,<lb/> Dat wort, eylacen! kael, en al de groene tacken<lb/> Die komen, sonder loof, die komen neder-sacken,<lb/> En siet wien eens de tijdt haer jeught en groente nam,<lb/> Die blijft dan naderhant die blijft een dorre stam:<lb/> Gelooftet, fiere jeught, en leertet over-leggen,<lb/> Tis kunst het gunstigh Iae in tijts te konnen seggen:<lb/> Want die haer kans verkijckt, behout maer enckel spijt,<lb/> Wel aen dan, lettet op, en diendt u van den tijt.</p>

<p>Hee that wil not wenh hee may<lb/> When hee will s'hal have nay <lb/> <pb n="embstma_1288_fac174"/> Che s'ha il vento in poppa beso-<lb/> gna saper navigare</p>

<p>Strora. de Gargiliana.</p>

<p> </p>

51

embstma_1288

GUL

MNE

EMBLEMS

ILL_BOOK

emblem pictura

Arbor secco non devient mai verde cosi fa donne chi suo tiempo perde

emblempictura

embstma_1288_emblem052

<p>Arbor secco non devient mai verde<lb/> Cosi fa donne chi suo tiempo perde</p>

reserved for caption

embstma_1288.xml

embstma_1288_fac172

GUL

MNE

EMBLEMS

ILL_BOOK

86(ARBOR SECCO NON DEVIENT MAI VERDE COSI FA DONNE CHI SUO TIEMPO PERDE)

embstma_1288_emblem050

embstma_1288_pic172.jpg

embstma_1288_emblem051