Al schijnt de Kemel sonder geest
Al is het maer een lompich beest,
Noch heeft het grof gedierte wat
Dat oorboir is te zijn gevat;
Want alsmen op sijn rugge leyt
De packen voor hem toe-bereyt,
Soo toont het beest sijn kloeck verstant,
Want siet het knielt daer in het sant,
Tot datmen seven-hondert pont
Heeft op sijn bultich lijf getast,
Want dat is juyst eens Kemels last;
Doch meer en neemtet geensins aen,
Maer gaet dan op sijn beenen staen;
Dat is in sijne tael geseyt,
My is genoegh op 't lijf geleyt,
Dus soo ghy wenst mijn goede reys,
Soo laedt my niet, als nae den eys.
Voorwaer soo dit wierd'nae gedaen
Het souder dickmaels beter gaen,
Want veeltijts door te grooten last
En wort niet op den dienst gepast.
Ey siet! wat heefter menigh man
Meer ampten als hy dragen kan,
Soo dat hy onder sijnen staet
Gebocht, gebult, gebogen gaet,
En efter wil hy grooter eer,
En roept noch al geduerigh, Meer,
Tot hem het pack ter neder druckt,
Of met gewelt ter aerden ruckt.
Ghy, zijdy wijs, beminde vrient,
Beproeft u schouders, eer ghy draeght,
En wickt, al voorens eer ghy waeght,
Want meer te willen alsmen kan
Daer koomt of schaed' of schande van.
Dat u te swaer om heffen is / dat
laet liggen
Vid. Hebraicum Adagium apud Drusium
;Springht niet verder als u stock langh is
;Ne pennas nido majores ex-
tende
spence
Rend ta despence capable de ton re-
venu
Wer nicht kalck hat der muss mit leymen
mauren
Mit halbem kosten halt mann auch
hauss
Tast geen root yser aen, of spouter op.
Lest daer ick over strate gingh,
En lette vast op alle dingh,
Sach ick aldaer een jongen staen
Die greep in haest een yser aen,
Een yser dat hy voor hem sach,
Gelijck het by de smisse lach,
De smit sijn vader stonter by,
En trock den jongen aen de zy,
En seyde, met een hardt verwijt,
Wel, botte lecker, als ghy zijt,
Zijt ghy mijn kint, en doeje dit?
Grijpt ghy uyt enckel onverstant,
Tast ghy nae 'tyser metter hant
Eer datje proeft en zijt gewis
Ofst heeft, oft kout, of hoe het is?
Voorwaer dit is recht plompaerts werck,
Ghy, neemt een beter oogh-gemerck,
Want in een winckel van een smit
Daer weet een yder mensche dit,
Dat noyt een yser dient geraeckt
Als van te voren nat gemaeckt,
En geeft het dan een snar gedruys,
Soo houdt voor al u vingers thuys.
Dit was nae mijn begrijp een dingh
Dat vorder als de smisse gingh,
Ick hebbet daerom her geset,
Dus dien het smaeckt, die draeghet met.
By Aptekers wat te smaken /
In een spokers boeck te lesen /
Kan niet als met hider wesen.
exercent. Vid. Eras. ad hoc Adag.
'T is quaet slijpen sonder water.
De Leser sal ghelieven ( in plaetse van een plate, die
hier nae-gelaten is ) by inbeeldinge sich voor te stellen,
een slijper met een drogen slijp-steen, klagende in voe-
gen als hier is volgende.
Hoort vrienden, die my heden siet,
Hoort toch den gront van mijn verdriet,
Hoort, mach ick bidden, mijn geklach,
Dat ick moet brengen aen den dach:
Ick ben een jonck, en kloeck gesel,
Ick kan mijn ambacht wonder wel,
Ick hebbe vry geen slecht verstant,
Ick ben oock veerdigh van der hant,
Ick weet hoe stael, al isset fijn,
Moet dae de kunst geslepen zijn;
Maer siet, ô lieve mackers, siet,
Ach! water dat en heb ick niet,
Ach! water, dat is krachtich nat,
Daer baet geen slijpen sonder dat,
Daer baet geen kunst, of rappe voet,
Daer niet te hebben hinder doet.
Siet hoe het by de menschen staet,
En hoe het in de werelt gaet!
Al isser yemant kloeck en wijs,
Waer krijght een schamel ruyter prijs?
Want heeft hy maer een droogen steen
Eylaes! soo staet hy daer alleen,
Hy staet, eylacen, slecht en siet,
Want sonder water slijptmen niet.
Gaet neemt hun eens den rosmarijn,
Gaet neemt hun bloemen ende kruyt,
Siet al haer kunsten hebben uyt,
Dat nut, dat net, dat aerdigh beest
Dat mist terstont sijn klocken geest.
Met visch wort visch gelockt, met vincken vangtmen vincken;
Een penninck in de beurs en hoortmen nimmer klincken;
Een boom wast alder-best daer meer geboomte staet;
Het gelt is even soo, het wil een mede-maet.
en is.
Niet te veel eyers onder eene hen.
Ick hebbe shier een staegh gekijf
Met onse Trijn, dat grilligh wijf,
Die seyt my, dat sy heeft een hen
Soo goet als ick ter werelt ken;
Een hen, die vast en seker broedt,
En wonder wel haer jongens voedt,
En daerom wil ons stuere Trijn
( En 'tkan of 'tmach niet anders zijn )
Dat ick mijn eyers allegaer
Te broen sal leggen onder haer;
Maer ick en kan het niet verstaen,
En kanter daerom tegen aen,
Ick segh ( en dat op goeden gront )
Te veel is altijt ongesont;
Sal ick ons eyers allegaer,
De hope van het lange jaer,
Sal ick ons schat, ons gantsche kraem,
In eenen klomp en al-te-saem
Betrouwen aen een eenich hoen?
Neen, dat en meyn' ick niet te doen;
Kan niet een wesel of een kat,
Een bontsinck, of een snoode rat,
De broet-hen brengen inden noot,
De broet-hen brengen in den doot?
Kan niet een hont, of gortich swijn
De doot van al ons voordeel zijn,
Kan niet een andder ongeluck
Ons brengen inden hoogsten druck?
Want dit en mach voorwaer niet zijn;
Een eenich nest is haest gestoort,
Een eenich beest is haest vermoort,
En daerom dient ons goet verspreyt,
En hier en elders wat geleyt.
Een muys die maer een hol en heeft
'Tis wonder soose lange leeft.
Maer 'twijl de Landts-man, en sijn wijf,
Hier over raken in gekijf,
Vraeght ymant wat dit is geseyt?
Siet, dus soo wortet uyt-geleyt.
Ghy koopman waeght niet allegaer
Op eenen boden uwe waer;
En ghy rentier siet dat u gelt
Niet al aen eenen zy getelt;
En ghy die zijt in landen rijck,
Betroutse niet op eenen dijck;
Maer boven al, ghy machtich Vorst,
Hoe seer dat ghy nae' theerschen dorst,
En hanght niet licht, hoe dattet gaet,
Aen eenen velt-slagh uwen staet;
Des werelts saecken al-te-mael
Die sweven in te lossen schael,
Om soo te wagen 'teener tijt
Al wat ghy hebt, en wat ghy zijt.
Ick segge daerom tot besluyt,
Ick roepet met den landts-man uyt:
Veel kabels zijn de schippers best,
Dus niet te veel in eenen nest.
La vache ne scait que luy vaut sa queue, jusques
qu'elle la perdue
V Vat maeckt de koeye metten steert?
S'en is haer niet een boone weert,
My dunckt dat die haer niet en past,
Sy dient het beest maer tot een last.
Het is wel soo, dat yder lit
Heeft sijn gebruyck en eygen wit;
Het oor dat hoort, de tant die knaegt,
Het ooge siet, de schenckel draegt,
De voet is noodigh tot den trap,
Maer waer toe dese wipper-wap?
Dit heb ick dickmaels over-leyt,
En dickmael over-luydt geseyt.
Doch lestmael quam ick op het lant,
Daer ick veel shoone koeyen vant,
Doe eene was haer steert gekort,
Die stont met vliegen over-stort,
En schoon sy dreygde mettet hooft,
Haer dreygen wert niet eens gelooft;
Het slim gespuys sat even stijf,
En beet haer vinnigh in het lijf;
Ick sach hier by een ander staen,
Die wasser vry wat beter aen,
Dewijl sy had een wacker dingh
Dat haer van achter neder hingh,
Daer mede sloegh sy hier en daer,
Al waerse vliegen wert gewaer,
Soo datter niet een kleyne mugh,
Haer mochte dueren opten rugh.
Als inde plaetse van het beest;
,,SIet! niemant kent sijn eygen goet
,,Tot hy het eens ontberen moet.
De koe en weet niet waer toe haer de
steert dient / voor datse die quijt is.
Horat.
;Un bon charton tourne en petit lieu.
De leser beelde sich hier in eenen voer-man op een smallen
vvegh, sijn koets kort en kunstelicken om vvendende.
Al is de bane smal, al zijn de schaersche wegen
Gedrongen tegens een, en bijster ongelegen,
Noch weet in dit geval een handigh voer-man raet,
En maeckt dat even daer sijn wagen omme-gaet;
Een ander, onbewust om nae de kunst te rijden,
Die soude voor gewis hier schade moeten lijden,
Of stont in dit geval verwonnen van den noot,
Of storte met de koets te midden in den sloot.
Een die met stillen geest sich oeffent in de zeden,
En heeft sijn hert gewent te buygen nae de reden,
Die vint in sijn bedrijf dat hem vernoegen mach,
Al is hy kleyn gehuyst, en sonder groot beslagh;
Hy weet des niet-te-min sijn dingen uyt te voeren,
En kan noch evenwel de gantsche leden roeren;
,,Het is nae mijn begrijp, het is een rustigh man
,,Die op een engen hoeck sijn wagen draeyen kan.
Provision faict en saison
;Claudian.
;Quando l'uccello è fuggito, poco rileva il serrar la
gabbia.
De af-beeldinge hier van, soude mogen wesen een vader die sijn
kint aenspreeckt, daer het selve een vogel-koye poogt te sluyten,
daer de vogel uyt is gevlogen, ter oorsaecke van het selve verlies
bitterlicken weenende.
Wel hoe, mijn weerde soon, waerom aldus gekreten?
Of is de vogel wech die hier heeft in geseten?
Iae dat ist, naer ick merck, dat isset dat u schort,
En daerom dat je klaegt, en droeve tranen stort.
Maer, kint, dat is gedaen, de vinck is wegh gevlogen,
De vinck is in het wout, of inde lucht getogen;
Wat voordeel kan het zijn dat ghy de koye sluyt?
De vogle, lieve maet, de vogel isser uyt.
Wat dient de stal bewaert, of aenden knecht bevolen
Wanneer het beste peert te voren is gestolen?
Wat dient de water-put met aerde toe-gespreyt
Wanneer het vetste kalff daer in verdroncken leyt?
Het is van ouden tijdt een wijse van de gecken
Eerst, naer een harden slagh, het hooft te willen decken;
De wijsheyt moet in tijdts, en van te vooren sien,
Hoe alle saecken staen, en watter kan geschien.
Ghy dan noch, weest getroost, en stilt u bitter klagen,
Wat niet te rechten is dat moet men willigh dragen;
Let beter naderhant, let beter op u stuck;
"Men wort by wijlen kloeck alleen door ongeluck.
presi i buoi.
Wanneer de pijl is inde lucht,
De snelle vogel op de vlucht,
De steen geslingert uytter hant,
De stemme buyten uwen tant.
Soo is de slagh alree gegaen,
En daer en is geen houwen aen.
Dus eer de pijl is inde lucht,
De snelle vogel op de vlucht,
De steen geslingert uytter hant,
De woorden buyten uwen tant,
Soo weegt ten naeusten, deftich man,
Wat datter af gebeuren kan;
Want als het onheyl is geschiet,
Soo geldt ontijdigh klagen niet.
es eines andern
Pro camelo sarcina
HIM GUL ; MNE ; EMBLEMS ; ILL_BOOK IC 86(PRO CAMELO SARCINA) PREV embstma_1288_emblem064 URL_IMAGE embstma_1288_pic274.jpg ID embstma_1288_emblem065 MOTTO_LA_NORM Pro camelo sarcina CHILDREN CHILDREN_SQRT 0