$ TEXT_EXPL_XML
Dit kleet is al te langh, en al te ruym gesneden,
't Hangt my ('ké weet niet hoe ) en floddert aen de leden,
Het is een lastigh pack, schoon dat ick maer en stae,
En 't doet my staegh belet al waer ick henen gae;
Ick ben gelijck verdoolt in dese groote vouwen,
Ick ben geheel verstelt met dese ruyme mouwen,
Mijn hoet deckt my heet oogh, dewijl hy neder glijt,
En dat gebeurt alleen vermits hy is te wijt.
En in dees groote schoen daer vallen kleyne steenen,
En ick en weet niet wat, dus ben ick gants verstelt,
En blijve dickmael staen te midden op het velt.
Ick ben een reysend' man, en hebbe veel te dwalen,
Nu op een hoogen bergh, en dan in laege dalen,
Nu op een driftich sant, dan op een gladde baen,
My dient geen slodder-kleet om wel te mogen gaen;
Voorwaer een minder rock die sou my beter passen,
Die staet my aen het lijf, als uyt het lijf gewassen;
Ick prijse boven al een knap, een matigh kleet,
Al wat daer boven gaet, en is maer enckel leet.
Wat mogen even-staegh, wat mogen alle menschen
Gelt, have, renten, landt, als sonder eynde wenschen?
Men segge watmen wil, die ruymen noodrust heeft
Die ist die alder-best, en onbekommert leeft.
Een rock niet al te ruym, niet aen het lijf gespannen,
Dat is het beste kleet voor vrouwen ende mannen,
Want al wat nae den eysch niet aen de leden past,
En is maer ongemack, en niet als enckel last.
schent le corps.
Et les richesses mondaines l'ame.
Si tengon ne'sacchi minori
Ronsard
;Die katz had die fisch lieb, aber sie wil niet im wasser.
Komt siet doch hier een reys ons katte sitten proncken!
Komt let op haer gebaer, hoe datse weet te loncken!
Sy siet den verschen vis, sy siet het open vat,
Maer, des al-niet-te-min, sy vreest het killigh nat;
Sy vreest, gewis sy vreest haer pooten nat maecken,
En daerom wil het dier het water niet genaecken;
Sy dreygt wel met den klaeu, maer tast niet in den gront,
En dus en krijgtse niet als honger in den mont.
Men vint, meest over-al, een deel verkleunde menschen,
Die in haer stil gepeys wel groote dingen wenschen;
Maer dat en is maer wint: want die hem moeyt' ontsiet
Sit wel met anxt en wacht, maer vordert anders niet.
,,Wie rosen plucken wil, en mach geen prickels mijden;
,,Wie honich-raet begeert, die moet de byen lijden;
,,Voor hem die vruchten soeckt, ist wenschen niet genoegh,
,,De hant moet uyt de mouw, de hant moet aen de ploegh.
Eet nimmer sat /
Mits sy het nat
Te bijster mijt.
Ghy / soeckje wat /
Onthoudt vry dat
Men krijgt geen schat
Ten zy met vlijt.
γει
Een vuyle bruyt heeft parerens aen
;
ἔπη.
Marius apud Salustium
SEQ 67 PARENT embstma_1288 TYPE emblem pictura TIPE emblempictura NEXT embstma_1288_emblem068 IIHIM GUL ; MNE ; EMBLEMS ; ILL_BOOK CAPTION_EN reserved for caption SOURCE_FILE embstma_1288.xml LINK_FACSIMILE embstma_1288_fac293 MOTTO_LAFortunam, velut tunicam, magis concin-
nam proba, quam longam