$ TEXT_EXPL_XML

Al is de puyt een arrem dier, Al isse naeckt gelijck een pier, Al heeftse schoon geen wol of haer, Sy maeckt noch efter bly gebaer; Want op het landt ist datse springt, En in het water datse singt; En daerom houdt men voor gewis Dat sy staegh bly en lustigh is. Meynt yemant dat een vrolick hert Wt rijckdom maer gesogen wert? En dat een bly, een fris gelaet, Alleen maer hangt aen grooten staet? Neen, neen, gesellen, dencktet niet, Het gelt heeft mede sijn verdriet; En die met weynigh is vernoegt, En sijnen lust nae reden voegt, Is dickwils blijder van gemoet Als graef, of prins, of koninck doet; Dies stel ick dit hier voor besluyt, Want siet! de reden wijstet uyt: ,,Het groot beslagh is maer een pack, ,,En kleyne staet is groot gemack.

;

La grenouille chante par la plaine Et n'a pourtant n'y poil n'y laine Qui est content est riche

;

Wie tegen spout, maeckt sijnen baert vuyl

;

Καιρῷ δουλεύειν, μὴ δὲ ἄντιπνέειν ἀνέμοισι.

;

Quien echa agua en la garrafa de golpe mas detrama que ella coge. De Leser beelde sich in een man, die een flesche met een engen hals willende volgieten, meest al het water ter aerden stort, vermits hy te veel teffens giet. Wat mach ick doch bestaen, wat ging ick hier bedrijvenl Ick moet in dit geval mijn eygen daet bekijven, Want dat mijn vyant lacht, mijn vrient en vrouwe schreyt, Dat wijt ick anders niet als slechts mijn quaet beleyt; Ick meynde met een swalp mijn flessche vol te gieten, Maer siet daer al het nat ter aerden neder schieten; Daer is nu mijn geluck, mijn schoone kans gegaen, En siet, mijn holle kruyck die blijft hier ledich staen. Ach hadt ick met bescheyt mijn voordeel konnen achten, En met een stillen geeft een weynigh konnen wachten! Ach hadt ick dit beleyt door raedt en met gedult, Daer is geen twijfel aen, mijn fles die waer gevult. Maer siet! ick was te graegh, en al te seer genegen In haest, en sonder maet, mijn gieren aert te plegen; Het was, nae mijn verstant, het was te grooten pijn Te sitten aen de beeck, en lancksaem vol te zijn. Hier stae ick nu en kijck, bespot van alle menschen, Al wat ick over heb, is slechts alleen het wenschen: Siet dus soo vaert het volck, dat met een snellen spoet Nae groote staten tracht, of grabbelt om het goet; Haer oogh dat loert alleen om veel te mogen grijpen, En even dat belet de vingers toe te nijpen; Daer leyt het gantsche kraem dan veel-tijts over-hoop, De vrienden inden last, de meester opten loop. Nu hoort een deftich woort, en wilter mede dragen, Het kan u dienstigh zijn u gantsche leven dagen: ,,Eer, die met trappen klimt, en goet, dat lancksaè wast, ,,Dat baert de meeste vreught, en lijdt de minste last. Qui verse l'eau en un bocal tout à coup, il en repend plus qu'il n'entre dedans.

;

Een swaen vallen haer veren soo besigh als een musch. Ick sach onlangs een swanen nest Te midden in een graft gevest, Op seker eylant datter stont, Te midden in het nat gegront, En siet, ick wert oock even daer Het nestjen van een mus gewaer, Een mus gelijck men in het riet Des somers haer generen siet; Ick bleef op dit gesichte staen, En sach haer beyder maeckel aen; Het eene nam ick metter hant, Gelijck ick dat vol jongen vant, Het ander stont ick aen en sach, Gelijck het voor mijn oogen lach, Terwijl ons voer-man mette swaen, Had als een oorlogh aen gegaen, En met sijn pols haer tegen hiel Dat sy ons niet en over-viel, Maer sekerlich het kleynste nest, Dat was ( mijn oordeels ) alder-best, Want schoon de swaen haer kinder-bet Met groote tacken hadt beset, Hadt op-gemetselt sonder steen, Met riet gevlochten onder een, Hadt wonder dicht en vast gestelt Met loosf en ruychte van het velt. Noch had de musch geen slechter voet Om wel te queecken haer gebroet; Want siet! haer nest was sacht en bol, Van mosch, van hoy, van pluymen vol, In 't korte nae haer kleyn beslach, Soo net en konstigh als het mach, Soo dat voor al de groote swaen Geen beter voor-raedt had gedaen; Als ick dit wel had over-leyt Doen heb ick open uyt geseyt: Nu vind' ick met de ware daet Hoe dattet inde werelt gaet; Ick vinde dat de groote swaen, ( Hoe schoon met veeren aen-gedaen, ) Haer dons soo wel van nooden heeft Als 'tkleynste musje datter leeft: En daerom segh ick voor besluyt, ,,Groot is het hoff, veel gaeter uyt.

;

Indiender yemant het onderscheyt tusschen eenen grooten ende kleynen staet recht wil verstaen

;

Nubibus opsis Inserta caput Turris pluvio Vapulat austro.

;

Waer veelt goets is, daer zijn veel die het eeten. Eccles. 5. 11 Tot heden toe en wist ick niet Waer op de gulde spreucke siet, Die ick lest in den bybel las, Daer van een koningh schrijver was, Te weten; Dat eens rijcken goet Veel grage bijters lijden moet. Maer heden was ick uyt gegaen, En bleef hier aen de deure staen, Daer sach ick eerst den rechten vont Daer op de spreucke was gegront: Ick sacher eeters over-al, Ick sacher peerden op het stal, Ick sacher koetsen twee of dry, Ick sacher raeuwe gasten by, Ick sacher honden in het kot, Ick sacher jagers om het slot, Ick sach oock vliegers daer ontrent, En grage vogels sonder ent; Ick sacher jongens, vreemt gekleet, Tot slimme rancken uyt-gereet, Ick sacher kocks in groot getal, En knechts en meyssens over-al, Ick sacher, ick en weet niet wat, Dat al met grage tanden at, Int korte, wonder groot beslach, En 'twijl ick al den handel sach, Doen seyd' ick met een stillen mondt, Soo dattet niemant hooren kondt: Wat heeft de rijcke van sijn gelt Daer op hy al de sinnen stelt, En achtet voor sijn hoogste luck? Ick bidde, let eens op het stuck; Hy heeft voor al geen ruymer maegh, Hy wort oock noyt eens vroeger graegh Als eenigh ander eerlijck man, Soo dat hy niet meer eten kan Als yemant die maer weynigh heeft, En die maer van sijn handen leeft; Wat heeft hy dan van al sijn goet Als dat hy groote vraten voet? En dat hy dickwils met verdriet Veel rupsen op sijn koolen siet. Ick segge daerom voor het lest, ,,Een kleyn gesin is alder-best; ,,Een groot beslach, een lastich pack, ,,En kleyn bedrijf is groot gemack.

;

Chevaux, chiens, oiseaux, & ser- viteurs Et mangent & gastent les seigneurs

;

Assectator comesque patrimoniorum pereuntium populus. Senec.

;

Capra Syria De geyte, vrienden, die ghy siet, En die soo vollen elder biet, Is niet soo nut gelijck het schijnt, Om dat haer voordeel licht verdwijnt; Want mits het dier is wonder geyl Soo stort het licht den mellick-teyl, En gietet al-te-mael daer heen Dat nu alreeds gewonnen scheen. Wat isser meenigh kunstigh man Die gelt genoegh verdienen kan! Maer wat doch baet hem sijn gewin? Hy slaeter weder quistigh in, En schoon hy wint geduerigh veel, Hy jaegtet door een ruyme keel, Hy hangtet aen een dobbel steen, Hy maecktet alle man gemeen, Hy stortet in een hoeren schoot, Dies blijfter niet voor sijnen noot, Maer leeft hy totten ouden dach Soo is hy kael, gelijck hy plach. Wel, ghy die zijt een geestich quant, En gelt verdient door u verstant, Quist niet, al is u winste groot, Maer spaert een penningh voor den noot; En soo ghy let op u gemaeck, ,,Saeyt met een hant, niet met een sack. ,,Want matigh voordeel wel gespaert ,,Daer isset datmen wel af vaert.

;

Soo gewonnen / soo verteert

SEQ 70 PARENT embstma_1288 TYPE emblem pictura TIPE emblempictura MOTTO_ES

Canta la rana Y no tiene pelo ni lana

MOTTO_ES_NORM Canta la rana y no tiene pelo ni lana NEXT embstma_1288_emblem071 IIHIM GUL ; MNE ; EMBLEMS ; ILL_BOOK CAPTION_EN reserved for caption SOURCE_FILE embstma_1288.xml LINK_FACSIMILE embstma_1288_fac304 HIM GUL ; MNE ; EMBLEMS ; ILL_BOOK IC 86(CANTA LA RANA Y NO TIENE PELO NI LANA) PREV embstma_1288_emblem069 URL_IMAGE embstma_1288_pic304.jpg ID embstma_1288_emblem070 CHILDREN CHILDREN_SQRT 0