$ TEXT_EXPL_XML
Wel, maets, wat isser dat u let?
Wat isser dat u dus ontset?
Ist om den handel die ghy siet?
Ey lieve kinders, moeytje niet.
Ick snijd' hier in een anders oor,
En dan en geef ick geen gehoor
Noch aen geklagh, noch aen gekrijt,
Wat pijne dat oock yemant lijt;
En duysent jammer-woorden seyt,
Al dat en gaet my geensins in,
Ick passe slechts op mijn gewin;
,,Want van eens anders leet of seer
,,En hinckt de meester nimmermeer.
zehlen.
Lapis saepe revolutus non obducitur
musco.
Ons buer-man Floor, en Heyl sijn wijf
Die hadden 'tloopen in het lijf,
En met verhuysen wel gepast,
En stelden noyt haer woon-stee vast,
Sy sweefden staegh, 'ken weet niet hoe,
Van d'eene stadt nae d'ander toe,
En dan oock, dickmael sonder raet,
Al wader naer een ander straet;
En ondertusschen klaegden sy
Aen dees, aen geen', en oock aen my,
Dat hare neeringh en gewin
Of niet of weynigh brachten in,
En dat het menigh ander mensch
Geluckte nae sijn eygen wensch,
Schoon dat hy met soo grooten vlijt
Niet uyt en kochte sijnen tijt,
Iae schoon hy dickmael stille satm
En met gemack maer dranck en at:
Ick nae de klachte was gedaen
Sey Floor hier van de reden aen.
Siet ! als de steen wort om gerolt,
En dickmaels hier en daer gesolt,
Soo vintmen noyt dat eenigh kruyt,
Hem op den kalen rugge spruyt;
Soo dat een stage water-drop,
Hem vallend' op sijn blooten kop,
Daer in niet selden metter tijdt
Een hol, een gat, een open bijt.
Maer legt heem inder aerden vast
Dan isset dat hy eerst bewast,
Met groene kruyden over-kleet,
En daerom kan de koude locht
Door mist, of snee, of ander vocht
Niet eten door het dichte groen
Gelijck het eertijts plagh te doen.
Siet Floor, dit past op u bedrijf,
Dit past op u onrustigh wijf:
,,De boom die veel-tijdts wert verplant
,,En vest geen wortels in het landt,
,,Maer als hy lange staende blijft
,,Dan isset dat sijn hout beklijft.
οὐ ποιεῖ
Far comme il Papagallo, che non leva mai il piede
que prima non ha appiccato il becco.
Men vindter over-al die licht in alle saecken
Verstellen haer bedrijf, en nieuwe gronden maecken,
Die licht haer voorigh ampt gaen leggen uytter hant,
Eer datse seker gaen in haren nieuwen stant:
Maer, vrienden, dit beleydt en is u niet te raden,
'tIs dwaesheyt af te gaen tot onbekende paden;
Let op den papegaey, die weet een gaeuwen treck,
Hy slaet geen pooten af, of vest hem metten beck.
Dit heeft een geestich volck voor desen waer-genomen,
En daer is, metter tijdt, een spreucke van gekomen;
Wel aen dan, wie ghy zijt, verlaet u voordeel niet,
Ten zy ghy beter kans, of nutter dingen siet.
Qui mutant, nutant.
In eens anders oor is te snijden als in
een vilt-hoet