<p>Al is de hont aen u bekent,<lb/> En langen tijdt aen u gewent,<lb/> Al schijnt hy mack en wonder soet,<lb/> Soo dat hy u gestadigh groet,<lb/> En sachtjens met sijn steertjen slaet<lb/> Soo dickmael als hy voor u staet,<lb/> <pb n="embstma_1288_fac343"/> Noch isset al geen seker werck,<lb/> Noch isset al geen vast gemerck<lb/> Van dat het beest u liefde draegt,<lb/> Maer als het eens een schenckel knaegt,<lb/> En dat ghy naer het hachtjen tast,<lb/> Let dan eens hoe de rekel bast,<lb/> Let dan hoe dat hy van hem bijt<lb/> Vermits hy van u schade lijt<lb/> Al toont u yemant schoon gelaet,<lb/> En geeft u veel al soeten praet,<lb/> Ghy, beelt u efter geensins in<lb/> Sijn vaste gunst of staege min,<lb/> En acht hem oock geen waeren vrient,<lb/> Want 'tis noch by hem niet verdient;<lb/> Maer let eens op een ander tijdt<lb/> Wanneer hy door u schade lijdt,<lb/> Let dan eens in het ongeval<lb/> Hoe dat hy sich gebeeren sal,<lb/> Misschien sal dan sijn blijde schijn<lb/> Vry anders in het wesen zijn;<lb/> Want vrienden, alsmen vrienden houft<lb/> Dan isset datmen vrienden prouft.</p>

<p>In 't deylen van 't erff staet de vrient-<lb/> schap stille.</p>

<p>Quanto piu l'ucello è vechio, tantò piu mal volontieri<lb/> lascia la piuma.<lb/> Ick sach eens onse meyt een Dortsen vogel plucken,<lb/> En 'tviel haer swaer genoegh de pluymen uyt te rucken,<lb/> Hoe staet doch ( seyd' ick haer ) de veer soo bijster vast?<lb/> Sy sprack, tot mijn bericht, het is een ouden gast:<lb/> Siet, als de vogel koomt tot aen haer leste dagen,<lb/> Dan staen de pluymen diep, en vaster alsse plagen,<lb/> Soo dattet menighmael een haestigh mensch gebeurt<lb/> Dat hy de gantsche borst, met plucken, open scheurt.<lb/> Wel, dacht ick, dit verhael dat moet my verder strecken,<lb/> Ick moet uyt dit bedrijf een goet bedencken trecken,<lb/> My dunckt dat dit geval een lesse wesen kan<lb/> Of voor een gierigh wijf, of voor een karigh man.<lb/> De menschen over al, hoe datse langer leven<lb/> Hoe datse taeyer zijn, en minder willen geven,<lb/> Iae schoon dat yemant koomt tot aen het duyster graf,<lb/> Noch kleeft hy aen het goet, en wilder qualick af.<lb/> Wel, Ouders, hoort een woordt: Wanneer u kinders trouwen<lb/> Het deel dat hun betaemt en dient niet weder-houwen,<lb/> En soo ghy bestaet, het is een quaet besluyt<lb/> Dus geeft, ey lieve geest, ter eeren van de bruyt.<lb/> Het over-tolligh goet en kan u geensins baten,<lb/> Ghy moetet al-te-mael in korte stonden laten;<lb/> Ick segge daerom noch, ick segge, vrienden, geeft,<lb/> Terwijlen dat je meugt, terwijlen dat je leeft.<lb/> Maer wat tot desen plicht by velen wert gesproocken,<lb/> Dat is hem, die het seydt, om niet het hooft gebroocken;<lb/> Men hoortet sonder smaeck, men leeftet met verdriet<lb/> Want al dat jaren heeft wl uyt de veeren niet.<lb/> <pb n="embstma_1288_fac345"/> Niemant en ontkleet hem geern eer<lb/> by slapen gaet.<lb/> <pb n="embstma_1288_fac346"/> Ick soude (nae my dunckt) hier wel een stock behoeven,<lb/> Daer mocht ick ( eer ick gingh ) de gronden mede proeven;<lb/> Dan nademael ick hier de gronden niet en ken,<lb/> Soo dunckt my beter zijn te blijven daer ick ben.<lb/> Ick heb wel eer verstaem dat in de stille beecken<lb/> Of slick, of driftich sant, of sachte moeren steecken;<lb/> Doch hoe het wesen mach het stuck is niet te klaer,<lb/> En daerom segh ick nog stil water heeft gevaer. ...</p>

78

embstma_1288

GUL

MNE

EMBLEMS

ILL_BOOK

embstma_1288_pic342.jpg

emblempictura

embstma_1288_emblem079

GUL

MNE

EMBLEMS

ILL_BOOK

reserved for caption

embstma_1288.xml

De hond die men een been ontneemt en kent geen vrienden

embstma_1288_fac342

<p>De hont diemen een been ontneemt en<lb/> kent geen vrienden</p>

emblem pictura

86(DE HONT DIEMEN EEN BEEN ONTNEEMT EN KENT GEEN VRIENDEN)

embstma_1288_emblem077

De hont diemen een been ontneemt en kent geen vrienden

embstma_1288_emblem078