$ TEXT_EXPL_XML
De vogels singen in het velt
Naer dat haer becken sijn gestelt,
Dat is van over langh geseyt,
En vry niet sonder goet bescheyt,
Want soo ghy wandelt door het wout
En daer u sinnen besigh hout,
Ghy sult bevinden metter daet
Als dat de spreucke seker gaet.
Bevintmen dat van rooven leeft,
En mits het daer alleen op siet
Soo past het op het singen niet;
Vint ghy een vogel plat gebeckt,
Weet dat hy naer het water treckt,
En mits hy inden modder wroet
Soo is sijn stemme nimmer soet;
Een lange beck die heeft een schijn
Een harders fleuyt te mogen zijn,
Maer daer en koomt niet anders uyt
Als ick en weet niet wat geluyt,
Ick segge daerom voor het lest
De kleyne becken singen best.
,, Godt geeft de kleynen nu en dan
,, Dat noyt en had de grootste man.
Besiet den soeten nachtegael,
Besiet de vogels al-te-mael,
,, Hoe groote beck, hoe quader klangh,
,, Hoe kleynder dier, hoe soeter sangh.
'T is anders met den mensch gestelt
Als met de vogels van het velt;
De menschen hebben eenen mont,
Maer die en heeft niet eenen gront:
Want spreeckter een uyt sachten geest,
Een ander brult gelijck een beest;
Dus al wat onder ons geschiet
En koomt ons van de monden niet,
De mont is maer een buyten-lit,
'T is 't herte daer de roerder sit;
De mont die bidt, de mont die schelt,
Al naer het binnen is gestelt.
Of vinnigh met u tonge steeckt,
Houdt vast dat ghy in u gemoet
Een vuyl, een grousaem monster voet.
,, Het oor dat wijst den esel uyt,]
,, Den oliphant sijn lange snuyt,
,, Het water kentmen aen den gront,
,, Den menschen aen haer eygen mont.
Den vogel kent man bey seinem
gesang /
Den hasen an seinem klang /
Den esel bey den ohren /
Den narren bey wort und zorn.
...
...
Elck vogelke singt soo 't gebekt is
ID embstma_1288_emblem107 CHILDREN CHILDREN_SQRT 0