$ TEXT_EXPL_XML
Een keerse van den wint aen alle kant gedreven,
Dat was in ouden tijdt een schetse van het leven,
Een af-druck vanden mensch, een beelt van alle vleys,
En 'tis ( nae mijn begrijp ) gesproocken nae den eys.
Want sooder groote wint koomt opter aerden rasen,
Stracx wort het flicker-licht met krachten uyt-geblasen;
Of sooder stilte koomt, en dat de sonne schijnt,
Ey siet! de sackel smelt, en hare glans verdwijnt;
De keerse staet en queelt oock vanden minste regen;
Of koomter drooge vorst, die inde wangen bijt,
Het vyer dat wort verteert, en al in korten tijt;
Of soo een soete lucht ( dat niet en kan geschieden )
Wou aende teere vlam gestaege gunste bieden,
Eylaes haer schoone glans gaet efter haren ganck,
En wort ten lesten asch, en niet als enckel stanck.
Wat is doch van het vlees? daer zijn verscheyde saecken
Die ons ( men weet niet hoe ) tot stof en asschen maken;
En schoon men langen tijt behoudt een goeden stant,
Noch wort de leven-vonck ten lesten uyt-gebrant.
Ach waer sich yemant keert, of waer hy koomt getreden,
De doot, de bleecke doot, die sit hem in de leden;
Dies schoon men hier bequam sijn vollen herten-wensch,
t'Is al maer korte vreught. De doodt is inden mensch.
Quid est homo? Lucerna sub dîo posita
HIM GUL ; MNE ; EMBLEMS ; ILL_BOOK IC 86(QUID EST HOMO? LUCERNA SUB DIO POSITA) PREV embstma_1288_emblem120 URL_IMAGE embstma_1288_pic507.jpg ID embstma_1288_emblem121 MOTTO_LA_NORM Quid est homo? Lucerna sub dio posita CHILDREN CHILDREN_SQRT 0