$ TEXT_EXPL_XML
Een schoon lachend maeghdeken, in een
seer fraey ciersel, wesende gekroont met
Iaspis en kostelijcke gesteenten, hebbende
de handen seer aerdig gevat, om een bossel
Roosen sonder doornen, van verscheyden
verwen, om die seer bevalligh in 't wilde
weg te werpen, hebbende een snoer peerlen
om den hals.
De Iaspis word voor de Aengenaemheyd
gestelt, gelijck de natuerkondigers daer van
verhaelen, datmen den Iaspis by sich dragen-
de, gunste by den menschen verkrijgen sal.
Dit selve beteyckent oock de Roose son-
der dóornen en de peerlen, diewelcke door
een sonderlinge en verborgen gave der na-
tuere, uytblincken en aengenaem zijn. Ins-
gelijx is oock de Aengenaemheyd in den
mensche een sonderlinge bevalligheyd, die
de gemoederen totte liefde treckt en be-
weegt, baerende alsoo heymelijck verbindt-
nis en goedwilligheyd.