$ TEXT_EXPL_XML
Een naeckt kindeken uyt den bruynen,
hebbende vleugels aen de schouderen
van gelijcke verwe, staende vaerdigh om
hoog te vliegen, hebbende op den top van 't
hoofd een groote klaerlichtende sterre, in
de slincker houd het een omgekeerde wae-
terkruyck, waer uyt kleyne druppelen wae-
ters vallen. Mette rechter hand houd het
een ontsteken fackel, nae achteren om leeg
gekeert; in de locht sal een swalu vliegen.
De dageraed, soo Bocatius seyt, is een twij-
feling, als of men nae den dag raeden soude,
en of dat deel van den tijd, totte voorgaen-
de nacht of totte aenkomende dag te reke-
nen zy, wesende d'een soo nae als d'ander.
Hierom word het bruyn geschildert.
Een gevleugelt kind sullen wy vertoonen,
zijnde als een deel van den tijd, om uyt te
drucken de snelligheyt dieder tusschen bey-
den komt, en die oock haestig vergaet.
Het opvliegen vertoont, dat het kriecken
van den dag aenkomt, en dat door de wit-
tigheyd die in 't Oosten verschijnt.
De groote en helblinckende sterre, die
op 't hoofd staet, word Lucifer, dat is Licht-
draeger, geheeten. En daer door gaven de
Egyptenaers het aenbreken van den mor-
genstond te kennen. En Petrarcha willende
vertoonen dat dese sterre voor 't kriecken
van den dag komt, seyt aldus:
Gelijck dees lieve sterre staet,
In 't Oosten eer de Son opgaet.
Dat het kleyne water druppels uyt de
kruycke giet, bediet dat het selve geschied
des somers door den dauw, en des winters
door den vorst en rijpe, waer over Ariosto
aldus singht:
Zy bleef ter schuyl en 't loose dier,
Olympia versliep sich hier,
Ter tijd Auroras gulde radt,
Haer kille rijp op d'aerde spatt.
toont, dat het Aenbreken van den dageraed
een voorbode van den dagh is.
Het swaluken plagh, in 't aenbreken van
den morgenstond, sijn droeve wee te singen,
gelijck Dante in sijn Paradijs seyt:
Op d'uyre als de swaluw klaegt,
Waer van zy 's ochtens rouwe draegt,
Misschien noch 't droeve wee gedachtig.
Waer over oock Anacreon in sijne Griex-
sche dichten, de swaluw aldus aenspreeckt:
Wat straf verdiendy weeldrig dier!
Met al u tjilpen en getier?
Wat Tereus eertijts is geschiet,
Dat sal oock wesen u verdriet.
Kiest een van beyden, my niet port,
Of dat ick beyd u vleugels kort,
Of dat ick sny dat dertel lit,
En hael de tong uyt u gebit,
Op dat ghy 's ochtens op u beurt,
Niet meer mijn soete droomen steurt.