$ TEXT_EXPL_XML
Een treurigh en swaermoedigh Iongman,
met gescheurde kleederen, en een groen
bonnet op 't hoofd, hebbende aen de armen
en beenen ysere boeyen als ronde ringen, en
in den mond een korfken, met een lerp of
loode balletjes sullen zijn; leggende een
haese voor sijne voeten.
Dese beeldnisse is ten deele vertoont uyt
natuerlijcke saecken, ten deele uyt het te-
genwoordige, en ten deele uyt het oud ge-
bruyck en de schande, waer mede de schul-
dige wierden gestraft.
Iongh wordt hy gemaelt, om dat jonge
luyden veeltijdts onbedacht en sorgeloos
zijn, 't goed weynigh achtende: en voor-
waer soo yemant treurigh en bedachtsaem
is, soo is 't die geene, die sich in veele schu-
den steeckt.
Hy is gescheurt, want om dat hy sijne
goederen verquist heeft, en geen geloof
meer vind, loopt hy soo beroyt als een be-
delaer. 't Groene bonet dat hy op 't hoofd
draeght, is een gewoonte die tegenwoor-
digh in veele landen wort gebruyckt: waer
in de schuldenaers tot een eeuwige schan-
de, geen middel hebbende om hunne schul-
den te betaelen, worden gedwongen, dat
selve te dragen. Daerom seyt men, 't is een
Banckerottier, hy is al in 't groen.
Hy wort vertoont aen voeten, armen en
hals geboeyt te zijn, om datse van ouds al-
soo aen de Romeinsche wetten waeren ver-
strickt, welcke woorden van A. Gellius in 't XX
capit. van 't eerste boeck werden verhaelt.
Aeris confessi rebusque jure judicatis triginta dies justi
sunto. Post deinde manus injectio esto, in jus ducito, in
judicatum facit, aut si pseudo eo in jure, vim secum duci-
to, vincito, aut nervo aut compedibus quindecim pondo,
ne minore, aut si volet majore vincito. Si volet suo vi-
vito. Ni suo vivit, qui eum vinctum habebit, libram
farris in diem dato. Si volet plus dato. Als hy sijn
schuldt heeft bekent, en alles door 't recht
is geoordeelt, sullen hem dertigh dagen vry
zijn. Daer nae maghmen de handen daer
aen slaen, in 't recht trecken, en soo hy niet
betaelt, of valsch wort bevonden, magh-
men hem mede nemen, en ten minsten met
boeyen van 15 ponden of daer boven kluy-
steren; soo hy wil, moet hy sijn slave zijn,
of anders magh hy hem een pond meels ge-
ven, of meer soo hy wil. En hierom is hy
met boeyen of kluysters vast gemaeckt. De-
se ysere boeyen mochten wel meer, maer
niet min als 15 pond wegen. Zy wierden
oock nae drie marckt dagen wel aen den
hals gestraft, of zy wierden verre over den
Tyber te koop gestelt. En sooder veele schul-
denaers waeren, mocht yeder nae sijn be-
lieven een stuck vleisch uyt des banckerot-
tiers lijf snijden, en mosten op een pond
brood 's daeghs leven, gelijck A. Gellius
wijder seyt: Tertiis autem nundinis capite poenas da-
bant, aut trans Tyberim peregre venum ibant. Nam si
plures forent quibus reus esset judicatus, secare si vellent
aut partiri corpus addicti sibi hominis permiserunt: Verba
ipsa legis haec sunt: Tertiis Nundinis partes secanto si plus
minusve secuerunt, sine fraude esto. Na drie merckt-
dagen wierdense aen den halse gestraft, of
over den Tyber verre te koop gebracht. Soo
hy van veelen schuldigh was overwonnen,
mochtense hem in stucken kappen, of onder
sich deelen. De woorden van de wett zijn
dese: Op den derden mercktdagh hout hem
in stucken, soo zy te veel of te weynigh ge-
kapt hebben, laet het sonder bedrogh zijn.
En also dit al te wreed was, soo seyt A. Gel-
lius, dat hy noyt gehoort noch gelesen heeft,
dat dit geschiet zy. Men vind wel in 't eer-
ste boeck van Tit. Livius, dat de schuldenaers
sich in den dienst gaven, van die geene die
zy schuldigh waeren, en dat zy van den
schuldeisscher wierden gegeesselt en gebon-
den, gelijckmen van Lucius Papirius leest, die-
welcke den Iongeling Publium in gevangnisse
heeft gestelt, hem alle gewelt en smaet aen-
doende, om dat hy sijne hoererye niet wilde
gedoogen: daer nochtans Publius, seyt hy,
Papirii schuldenaer was. Dionys. Halicarnassaeus
verhaelt gelijcke straffe, maer hy voeghter
dit by, dat niet alleen de schuldenaer, maer
oock hunne kinderen totte slavernye van
den schuldeysscher, wierden overgegeven.
En dit zy verhaelt tot vernoeginge van den
lief hebbers. Hy sal een korfken in den mont
houden, om datmen by Alexander van Ale-
xandro bevint, datmen in Boëtia palende aen
Griecken, den schuldenaers geen grooter
schande kost aen doen, dan alse werden ge-
dwongen, datse op de marckten, voor 't ge-
meene volck, mosten sitten met een leedige
korf in den mond, als eene, die al het sijne
verbrot hebbende, nu met den leedigen be-
delkorf most ommegaen.
Hy heeft een geessel in de hand met loo-
den ballekens, om dat de banckerotteerders
totte tijt van Constantinus toe, met looden bal-
lekens wierden geslagen: en dese als een
vroom Christen Keyser, was de eerste die
straffe bevrijde, gelijck Baronius van hem ge-
tuyght. Alhoewel het waer is, dat veele jae-
ren nae de regeeringe van Constantinus, wan-
neer de Keysers Theodosius, Valentinianus en Ar-
cadius regeerden, dat, soo wanneer eenigh
hooftman, met 's lands midlen banckerot
speelde, dat hy nae de oude maniere met
loode ballekens wierde geslaegen. Welcke
gewoonte in 't breede wert uytgebreyt in 't
Codex van Iustinianus lib. 10. tit. 31. lege 40.
De Haese voor sijne voeten wort voor
de vreese genomen, zijnde het vreesach-
tigste dier van allen, want hy is voor 't min-
ste gerucht vertsaeght, dat de honden achter
hem heer zijn. Alsoo vreest de banckerot-
tier oock voor citatien, intimatien, manda-
menten &c. vol anghst zijnde, dat hy door
den Schout sal werden gevangen. En daer-
om loert hy altijt op list, hoe hy 't sal ont-
slippen, en haes op speelen.