$ TEXT_EXPL_XML
Een vrouwe die bedaeght en staetigh is
van opsicht. 't Kleed sal van goud zijn,
en de mantel van purperroot, houdende
't hooft scheef nae de slincker schouder, en
de slincker arm om hoogh gesteecken, en de
hand open, alleens of zy met een ander me-
delyden hadde, houdende in de rechter
hand een lesbisch looden liniael, en op haere
knien sal een kameel leggen.
Bedaeghd en staetigh wort zy gemaelt,
om dat in 't volmaeckt Ouder oordeel en
Bescheydentheyt is, waer over Bernardus spre-
kende van de Bescheydentheyt, noemtse
een moeder van de deughden.
Het gulde kleed en de purperroode man-
tigheyt, maer oock de rechte reden ontrent
de waerheyt van de rechtvaerdige saecken,
die in een vroom en bescheyden Man ge-
vonden worden. Waer over D. Thomas seyt,
de Bescheydentheyt behoort totte Wijs-
heyt, en is een voort-teelster, bewaerster, en
een meestersche van de deughden.
't Hoofd houdse wat scheef nae de slinc-
ker syde, en de slincker arm wat om hoogh,
en de hand open, als ofse met een ander
medelijden hadde: Want Aristoteles verhaelt
in sijn Zedekonst, dat de Bescheydene sich
lichtlijck medelydigh vertoont aen die daer
doolt, houdende, met groot oordeel, sekere
menschlijcke onvolmaecktheden, in wien
die gevonden worden, te goede.
Zy hout het Lesbische looden liniael in de
rechter hand, om te betoonen dat een be-
scheyden Man de billijckheydt met aller
naerstigheyt onderhout, niet anders als dit
liniael doet, 't welck die van Lesbien ge-
bruyckten om haere steenen te meten, buy-
gende 't selve soo wel nae onderen als bo-
ven: en om dat het van loot was, soo
voegde het sich nae de hooghte en laeghte,
sonder dat het daerom van sijne rechtigheyt
afweeck. Alsoo buyght sich oock de rechte
Bescheydenheyt nae de menschlijcke onvol-
maecktheyt: Maer daerom wijckt hy niet
af van den rechten wegh der gerechtigheyt,
wesende dieselve in oordeel gegrondvest,
en van de billijckheyt verselschapt, van de
welcke zy nae haer vermogen, is een op-
rechte uytvoerster.
't Cameel als boven geseyt is, vertoont de
bescheydene natuere van dit dier, 't welck
geen meerder last op sich laed, dan als 't kan
verdragen: En daerom sal een redelijck
Mensch tot naevolginge van dit dier met
Bescheydentheyt goed doen: Want al wat
hy met Bescheydenheyt doet, is een deugd,
en al wat sonder Bescheydentheyt gedaen
wort, is een ondeughd. En gelijck Isidorus
seyt, soo wort een onbescheyden deughd,
voor ondeughd geacht.