$ TEXT_EXPL_XML
Een vrouwe die midden in een stille Zee,
op een eylandeken sit, boven een hoop
toegebonden spiessen, of ander krijghsge-
reetschap. Zy sal voor de borst gewapent
zijn als Bellona, met een stormhoed op de
rechter knie, en de rechter hand daer boven
op, waer mede zy een stock vast hout, al-
waer dese twee visschen, als de Zeesnoeck
en de Harder, te saemen verbonden zijn.
Mette slincker hand hout zy een katte en
een hond aen een touw vast, die stille en
vreedsaem by malkanderen sitten.
Marcus Varro bepaelt het Bestant op twee-
derley maniere: de Stilstant des Oorloghs,
seyt hy, is een leger-vrede van weynigh da-
gen, of het Bestant is een verpoosinge van
den krijgh; welcke bepaelingen A. Gellius
niet behaegen, maer hem behaegen veel lie-
ver korte en soete beschrijvingen, als vol-
maeckte bepaelingen: en soo veele als het
tweede aengaet, seyt hy dat het meer aen-
genaem, als klaerlijck bepaelt is. Om dat
de Griecken seggen, dat het woort Ecechiria
bediet, datmen de handen moet te huys
houden; want men magh dan niet vechten.
Soo veele het eerste belanght, seyt hy, datse
geen vrede kan worden genaemt, om dat
de oorlogh noch op haere vrye voeten staet,
alhoewel de daedlijckheden ophouden. Men
kan 't oock geen legervrede heeten, of die
in 't veld gemaeckt is, of in de beschansin-
gen of hutten der soldaeten, want men
maecktse oock buyten 't veld en buyten de
hutten der soldaeten; Zy is oock niet van
weynigh dagen, maer oock van maenden.
Livius verhaelt in 't X boeck dat de Romey-
nen drie maenden stillestant aen die van Car-
thago hebben gegeven, en ses maenden aen
den tyran Nabides van Lacedemonien. Qua-
drigatius seyt oock in 't eerste van sijne Iaer-
boecken, dat Cajus Pontius Samnitus van den
Romeynschen Dictator een Stilstant versochte
van ses uren, sulx dat de Stilstant, gelijck
Varro seyt, niet altijt is van seeckere dagen,
maer oock van seecker uren en maenden.
Men leeft oock in T. Livius, dat Perugia, Cor-
tona en Arezzo, die als hoofden van Toscana
waeren, versoeckende vrede vanden Ro-
meynen, haer een Bestant is toegelaeten van
30 Iaeren. En soodaenigh Bestant van 30
Iaeren is van de Atheniensers met die van
Lacedemon gemaeckt, als wanneerse Eubea
hadden t'ondergebracht. Dieselve Livius
verhaelt, dat van de Romeynen aen die Ve-
jetanen een stillestant van 20 en 40 Iaeren
was toegelaeten; noch verhaelt hy, dat de
Vejetanen gesanten nae Romen sonden, en
maeckten een stilstant van hondert Iaeren,
gelijck aen Cerus oock een stillestant van hon-
dert Iaeren was vergunt. Wesende dan het
Bestand van uren, dagen, maenden, jaeren,
van korte of lange tijd, soo kan men seggen,
dat de stilstand is eene overeenkominge van
de opschorsinge der wapenen, voor een se-
kere bepaelde tijd. Men moet oock de be-
schrijvinge niet naelaeten, waer in de voor-
waerden van den stilstant begrepen worden,
want daer in wort seeckerheyt gegeven aen
de saecke en aen de persoonen, terwijl noch
het verschil niet geeyndight is. De af komst
van 't woord Stillestand of Bestand is klaer,
want soo lange het verbond en de hande-
linge duert, houtmen op van oorlogen, tot
de tijt van 't verdragh toe.
De vinder van den Stilstand, nae dat Pli-
nius in 't VII boecks LVI cap. seyt, is geweest
Licanor, en Theseus van de verbonden. De
Rechters soo wel van den Stilstand als van
de Verbonden, waeren de Feciales of Heer-
houten. Maer ick ben van gevoelen, dat de
eerste die den Stillestant voorgestelt heeft,
geweest is Priamus Koningh der Trojanen,
diewelcke nae een doodlijcke slagh tegens
den Griecken gehouden, sijnen Gesante sont
aen Agamemnon, Veldoverste der Griecken,
om Stilstand te maken, ten eynde een yder
sijne dooden mocht verbranden, gelijck
Homerus in sijn VII Iliad. verhaelt, als datmen
Idaeus soude senden, om de dooden te ver-
branden, maer datmen daer nae wederom
soude vechten, om te sien by wien de over-
winninge soude blyven. Welcke Stilstand
by Agamemnon wierde aengenomen, en den
scepter ten Hemel keerende, swoer hy dat
hy dien Stilstand onverbreecklijck wilde
houden. Het onderscheydt tusschen Foedus
Verbont, en Induciae Stillestant, is groot, want
men maeckt Stillestant voor een korte of
lange tijt; maer Foedus is een eeuwigh Ver-
bont van vrede en vriendschap.
Zy sit op een Eylandeken in 't midden
van een stille Zee, om te betoonen, dat ter-
wijl de Stilstant duert, de Zee oock stille is,
maer niet altijt, want zy barst in 't eynde
uyt tot storm en onweder: en gelijck, wan-
neer het onweer ophout, men seeckerlijck
midden in Zee magh vaeren, also maghmen
oock wanneer het onweder van de wapenen
ophout, soo lange de Stilstant geduert, vey-
ligh en in 't midden van des vyands landen
vaeren en trecken.
Zy sit op een hoop toegebonden spiessen,
want alhoewel de wapenen in den tijd van
den Stilstand, rusten en wegh geleyt wor-
den, soo ontgortmen dieselve wederom als
die ten eynde is, en staet dan de krijgh we-
der op sijn vrye voeten.
Zy heeft den borst gewapent als Bellona,
om dat het volck ten tijde van Stilstand de
sorge van den oorlogh noch in de borst leyt,
alhoewel men van de wapenen ophout.
Zy hout al sittende den stormhoed op de
knie, en niet op 't hooft, om ten meesten
deel, de ruste uyt te drucken, die men heeft
ten tijde van den Stilstant, en zy heeft den
hand daer op, om te vertoonen, datse vaer-
digh is, den Stilstant geeyndight zijnde, die
wederom op 't hooft te stellen.
De Zeesnoeck en de Harder, zijn een
beeld van den Stilstand, want dieselve vis-
schen, alhoewelse doodlijcke vyanden zijn,
plachten niet te min op eenen seeckeren tijd
te vergaederen, gelijck de Natuerschrijvers
verhaelen, en daerom zijnse oock om de
spiesse gehangen, om te vertoonen, dat door
de overeenkominge van den Stilstant, de
partyen verbonden zijn, om vereenight te
blijven, sonder een ander te beschadigen,
wesende niet geoorloft, yemant hinder of
gewelt te doen, en de roede van vrede te
breecken, te weeten, de wet des Bestants,
want wie het Bestant breeckt, doet gewelt
aen het Recht der volckeren, gelijck T. Livius
in sijn XL boeck verhaelt, houdende die
voor bedriegers. De Veldheer, seyt hy, gaet by
alle toegangen, en vermaent den krijghsluyden, haer den
haet met alle prickelingen inscherpende, en het bedrogh
der Vyanden verwijtende, dat zy Vrede versocht hebben-
de, haer Stilstant was vergunt, en dat zy ten tijde van den
Stilstand, tegens het Recht der Volckeren waeren geko-
men om het Leger te bespringen.
De Carthaginesers waeren bedrieghlijck,
die den eersten Stilstant tegens de Romey-
nen hebben geschonden, die op een dach nae
Bedrieglijck waren de Longobarden, die onder
de regeeringe van Mauritius den Stillestand,
in Italien, dickwils braecken. Bedrieghlijck
waeren de Thraciers, diewelcke van de Beotiers
by het moras Copaide overwonnen zijnde,
vluchteden in Helicona, en maeckten Bestant
metten Boetiers voor vijf dagen, gelijck Sui-
das verhaelt, in welcken tijd, de Beotiers, met
opsetten raede, daer uytscheyden, verseec-
kert zijnde van de overwinninge en van den
Stilstand, en terwijl zy aen Minerva Itonia of-
ferden en haere gastmaelen hielden, als Po-
liaenus seyt, zijn zy by nachte, vanden Thra-
ciers, besprongen, ten deele doodgeslagen, en
ten deele levendigh gevangen. De Beotiers
klagende aen haere vyanden, van dat zy den
stilstand hadden geschent, soo antwoorden
de Thraciers, dat zy Bestant hadden gemaeckt
van dagen en niet van nachten. Met groote
redenen worden dese van Cicero bestraft in 't
eerste boeck van sijne Burger-plichten, om
dat zy onder eene quaedaerdige en listige
uytlegginge vande Wet onrecht deden: ge-
lijck die gene, diewelcke met sijnen vyand
voor 30 dagen Bestand hadde gemaeckt, by
nachte quam en verwoestede de velden, seg-
gende dat hy Bestant van dagen en niet van
nachten, hadde gemaeckt.
Om beter de verbintenisse dieder in den
Trefves of Stilstant wort gemaeckt aen te
wijsen, soo hebben wy een Hond en een
Katte te saemen gebonden, om dat het Ver-
bondt van 't Bestandt, de gemoederen der
vyanden en der tegenstrevige, te saemen
koppelt, die alsdan in tijde van Bestant ru-
sten, en in vrede blyven. Maer dieselve ge-
eyndight zijnde soo zijnse als de Honden en
Katten,die wel dickwils te saemen zijn ver-
eenight, maer in korter tijt daer nae mal-
kanderen wederom plockhayren.