$ TEXT_EXPL_XML
Een duyster bruyn Man, staende mette
rechter voet op eenen cubus of vierkanten
steen, die in de slincker hand een opgeslagen
boeck hout, waer in hy leest, hebbende den
mond met een band geslooten, en mette
rechter hand heeft hy een toegebonden
Beurse, en op 't hoofd een eensaeme Musch.
De band die hem de mond toesluyt, be-
diet stilswijgentheyt, die daer plagh in de
melancolijcke te heerschen, wesende dese
van natuere kout en drooge, en gelijck de
hette klapachtigh maeckt, alsoo is in 't te-
gendeel de koude oorsaecke van de stil-
swijgentheyd.
Het opgeslagen Boeck en de opmerckin-
ge totte studie of leesinge, bediet, dat de
Melancolijcke totte studie seer genegen is,
en daer in wil voortgaen, vliedende ande-
rer luyden geselschap. Dies seyt Horatius in
sijne brieven:
Zy vluchten uyte Steeden heen,
En gaen in 't bosch en 't veld alleen.
En daerom wort een Musch, die eensaem
leeft, op sijn hoofd gestelt, vermits dese
vogel in woeste plaetsen alleen leeft, sonder
by andere vogels te komen.
De toegeslooten Beurse, bediet de gierige
Natuere, die in dit volck veeltijts plagh te
heerschen. Dat hy op eenen vierkanten
steen sit, daer mede wort te kennen gege-
ven, dat de Melancolici haere inbeeldingen
swaerlijck konnen versetten, maer blijven,
als een steen, onbeweeghlijck op haer voor-
nemen; gelijck sulx mede de Schole van
Salernen getuyght:
De swaergedruckte Mensch van sorge neergebogen,
Vol suchtens, vol gepeins, met neergeslagen oogen,
Vol waeckens, overleghs, vol nijd, vol schrick en smart,
Vol valscheyt en vol anghst, siet meerendeels nae 't
swart.