$ TEXT_EXPL_XML
Een bleeck Ionghman, gekleet met een
Wolfs vel, mette armen en beenen
naeckt, en mette voeten gevleugelt, en dat
in de middernacht, houdende in de slincker
hand een beursse, en in de rechter een Mes
met een haeck of breeck-yser, en een dieve
slonse: hy sal haese-ooren hebben, en sijn
wesen sal seer nau toeluystrende en opmerc
kende zijn.
Iongh is de Dief gemaeckt, om de onbe
dachtheyt en onvoorsichtigheyt, die den
jonge luyden meest eygen is, uyt te drucken,
doch allermeest der geener die sich totte
Gauw-dieverye begeven, daer zy nochtans
daegelijx; de ongeluckige uytkomsten van
haere Broerkens, die op de Gauw-dieverye
uytgaen, sien, en die sich niet beteren, ten zy
die op 't laeste in den bast, of door een ken
pen venster komen te sien.
De bleeckheyt van 't gesicht en de ooren
van den Haes, betoonen het geduerigh ver
moeden en de gestaedige vreese, waer in de
Dief leeft, vreesende altijd ontdeckt te zijn,
en daerom vliet en haet hy het licht, wesen
de een vriend van de nacht, die een gunstige
medegesellinne van haere oneerlijcke werc
ken is.
Met een Wolfs vel is hy gekleet, want de
Wolf leeft alleen van anderer luyden goe
deren, en van den roof, gelijck de Dief, die
welcke door sijn lichthoofdigheyt en met
dieselve gedachten gelooft, dat hy tot sijn
voornemen sal geraecken.
Het dieveslonsjen, breeckyser, en het
beurse snyers Mes, hebben geene uytleggin
ge van noode.
De bloote armen en knyen bedieden de
gauwigheyt, en de vleugels aen de voeten,
de snelligheyt, die de Dief met groote naer
stigheyt ter hand neemt, uyt vreese van de
verdiende straffe.