$ TEXT_EXPL_XML
Camillus van Ferrara een verstandig Schil
der, maelde den Dood af met het ge
beente, zijnde daer de Musculen of spieren
en de senuwen, al te saemen waeren door
gesneden, hebbende een kostlijcke mantel
om 't lijf van goude broccade: Om dat hy
den Rijcken en Machtigen van haere Rijck
dom, en den ellendigen en armen van haer
lijden en smerte verlost. Op 't hoofd maec
kte hy dieselve een seer net Momaensicht van
schoone gedaente en verwe, om dat de
Dood sich aen yder Mensch niet alleens
vertoont, maer om dat hy sich met duysen
derley gedaenten staedigh veranderde, soo
verachtse d'eene, en d'ander isse aengenaem,
d'eene verlanghter nae en d'ander loopter
voor wegh, en zy is het eynde van een duy-
stere gevangenis aen de aerdige gemoede-
ren, en aen anderen isse een moeylijckheyt,
jae men kan seggen, datse soo veel Masken
behoort te hebben, alsser sinnen van Men
schen zijn.
En om dat ons in 't Burgerlijcke leven, de
behoudinge van staet, seer ter herten gaet,
soo soudemen hier in mogen oordeelen, dat
het sterven schoon was: en om die oorsake
soude men verlangen om overredet te wer
den, dat een heerlijcke dood het geheele l
ven soude mogen vercieren, 't welck men
oock op 't kleed soude konnen passen.
Dese Schilder omkranste oock den hoofd
scheel met een groene Lauwerkrans, om
haere heerschappye en geduerige wet, over
alle Menschen, te betoonen. In de slincker
hand maelde hy een Mes, dat met een Olijf
krans was omwonden, overmits men totte
Vreede en 't gemack des Werrelts niet kan
geraecken, ten zy datmen oock den Dood
naedert: En de Dood brenght, door haer
selve, vreede en rust aen, en haere wonde is
een wonde van vreede en niet van oorlogh,
want daer is niets dat haer kan tegenstaen.
Hy heeft een Pelgrims staf over sijne
schouderen, gelaeden met Kroonen, Mij
ters, Hoeden, Boecken, Musicale Instru
menten, Ridder-keetens, Trouwringen en
Eedelgesteenten, al te saemen dertelheden
van de Werreltsche geneuchte, die de na
tuere en konst voortbrengen; en hy afgon
stigh zijnde over dese beyde, soo gaet hy
over al onrustigh, rotsen en reysen, om te
rooven en al 't geene weder tot sich te ne
men, dat hy aen de naerstigheyt en mensch
lijcke wijsheyt hadde geschoncken.