$ TEXT_EXPL_XML
Een Vrouwe die naeckt is en van alle sy-
den met een glans omschaduwt, hou-
dende in de hand een Sonne.
Men seyt het geene klaer of doorluch-
tigh, datmen klaer en wel door 't licht kan
sien, en dat selve wort dan doorluchtigheyt
of klaerheyt geheeten: 't welck wy oock de
faeme of het goed gerucht sullen noemen,
dat den Mensche doorluchtigh maeckt, het
zy dan dat het door de deughd of door
d'Eedeldom verkregen wort, gelijck Pierius
dat bewijst. En Ambrosius noemt dese sijne
allerliefste, die in de Werreld in heyligheyt
en in de rechte leere doorluchtigh zijn. En
hy seyt voorts, dat de doorluchtigheyt eene
van de vier gaven der Saligheyt in den He-
mel is: en in yder van dese beteycknissen.
Iongh wort zy geschildert, om dat door 't
bloeyen van de waerdigheden, een yder
doorluchtigh kan worden geheeten, en dat
door de gelijcknisse van de Sonne, die alles
sienlijck maeckt.