$ TEXT_EXPL_XML

Een aengenaeme Ionge Dochter, die ge- kroont is met een tack vol Geneverbee- sien, houdende in de hand een groote Spijc- ker, staende tusschen een Leeuw en Adelaer. Zy wort met een Genevertack gekroont, en dat om drie reedenen, d'eene, om dat zy noyt wormsteeckigh, verout noch vermol- semt wert, even gelijck een goede Memorie nimmer eenigh verderf van vergetentheyt gevoelt noch veroudert, en daerom wortse jongh geschildert. De tweede reeden is, om dat de Geneverboom, gelijck Plinius seyt, nimmermeer haere blaeders laet vallen, also behoort een Man de weldaed die hem is aengedaen, nimmermeer uyte gedachten te laeten vallen. De derde reeden is, dat dese beesien, gedistilleert met andere kruyden, de Memorie stercken, en dat Lavendeel mette assche, van dese Geneverbeesien, opgesoden, de gedachtnisse seer vorderlijck is, gelijck Gualtherus en andere Natuyrkundigers ver- haelen. Castor Durantus seyt, dat de Genever- beesien de herssenen stercken en een goede Memorie maecken, 't welck die geene moet onthouden, die daer weldaet heeft ont- fangen. De Spijcker die zy in de hand heeft, is uyt dit spreeckwoordt heer gekomen, datmen de Weldaet met een spijcker in de balck moet vast maken, dat is datmen de Geheughnisse van de Wel- daet altijt most gedencken. Datse tusschen den Adelaer en Leeuw in staet, bediet, dat al- hoewel dese Dieren van de reeden zijn be- rooft, zy nochtans een danckbaere Geheug- nisse, tegen hunnen Weldoender, hebben be- weesen. Voor soo veele de Leeuw belanght, getuyght Gellius, hoe Appianus de Griexsche Historyschrijver verhaelt, 't geene hy niet heeft gehoort, maer dat hy met sijne eygene oogen binnen Romen, in de groote schouw- plaetse heeft gesien, terwijl de beestejacht aldaer geschiede: En datter een slave Andro- dus, of Antroclus, in 't perck wierde gestelt, al- waer een schricklijcke en vervaerlicke Leeu- we tegen uyt quam. Maer soo haest sagh hy desen Antroclus niet, of hy staerooghde ver- baest op hem, en nae dat hy hem naederde, streelde hy hem met lecken aen handen, voe- ten, en met quispelsteerten oft een hondeken was geweest. Antroclus die eerst, door vreese van dit dier, was bestorven, begost nu, uyt sijn half doode ziele, wederom moet te schep- pen, en staerende op den streelenden Leeu- we, scheent niet anders of zy, hunne kennisse vernieuwende, malkanderen, met onderlinge liefkoserien, verwillekomen en omhelsden. 't Volck dat met groote blijdschap alle desen handel aensag, begost met veele gejuygs sich hier over te verwonderen. Antroclus voor den Keyser gebracht zijnde, wierde hem af- gevraegt, waer door dit wreede Dier tegens hem soo sachtmoedigh was? antwoorde, dat hy in Africa daer mede al lange hadde ken- nisse gehad, want alsoo sijn Heere Oud Bur- gemeester te Romen was, dat hy door menig- vuldige slagen, sich hadde versteken in een- saeme en woeste plaetsen, en dat hy om den brand der Sonne, die aldaer groot is, sich in seker hol hadde begeven, alwaer hy naulijx was ingeraeckt, of daer quam dese Leeuwe in, die seer gequetst was en jammerlijk huyl- de, daer in hy seer verschrickte.! De Leeuwe was evenwel met een nedrigh weesen, als of hy hulpe versoch te, tot hem gekomen, en sij- nen poot nae hem oplichtende, soo sagh hy dat die seer was bebloet, en also hy meende dat hy daer aen groote pijne most lijden, soo nam hy dienselven in der hand, en trocker een scherpe doorne uyt, de wonde suyveren de. De Leeuw, door dese genesinge vertroost, had hem voorts alle vriendschap bewesen, en in sijnen schoot rustende, had hy drie gehee- le Iaeren, in sijn hol overgebracht, levende van sijn roof, koockende, by gebreck van vier, het beste daer van in de Sonne, die al- daer seer sterck was. Nae dat hem evenwel dit wilt en beestigh leven had begost te ver- drieten, was hy, terwijl de Leeuw op der Iacht was, daer van geloopen, soo dat hy nae drie daghreysen in handen van een hoop sol- daten was gevallen, van dewelcke hy bekent zijnde, was uyt Africa te Romen gebracht, al- waer sijn Meester alreede was wedergekeert: diewelcke hem als een verloopen slave ter dood veroordeelt hebbende, om voor de Dieren geworpen te worden, soo was dese Leeuwe oock aldaer ! te Romen gevangen ge- bracht: Diewelcke der verledene Weldaet gedenckende, sijnen Weldoender met geene ondanckbaerheyt wilde vergelden, maer hem liever alle vriendschap bewysen. Waer over Antroclus van de straffe wierde vry gekeurt, en door 't besluyt des Volx wierde hem dese danckbaere en beleefde Leeuwe vereert, die hy met eenen seer braeven halsband gebon den, door geheel Romen omme leyde: den welcken 't Volck ontmoetende, tot hem sey- de: Siet hier, dese Leeuwe is de Waerd van desen Man, en dese Man is de Medicijnmeester van desen Leeuwe. Soo veele den Adelaer belanght, daer van verhaelt Crates van Pargameno, datter sestien Mayers seer verdorst zijnde, seyden, tot eene van haere Medegesellen, dat hy soude heene gaen om Water te halen: dese vint ter syden de Fonteyne eenen Adelaer, die by nae ver- stickt was van een groote Slange, als die des Aedlers hals met veele krullen hadde om slingert, en hy sijne Seyssen by hem hebben de, houwt den Slangh in stucken, en liet den Adelaer vry vliegen. De Mayer dit gedaen hebbende, keert wederomme met sijn vat vol Waeters, gevende aen sijne kameraets 't selve te drincken, en willende daer na oock selve drincken, soo komt de Adelaer met een barst aengevlogen, en smijt hem 't Waeter van den mond af, op der aerde: de Mayer sulx tot een teycken van groote ondanck baerheyt duydende, als hebbende den Ade laer verlost, sagh dat sijne Mackers, die daer van gedroncken hadden, nedervielen en hae stigh stierven: soo dacht hy, dit Waeter most vergiftight zijn: en hy bemerckte terstont, dat! dit gedaen was van den Adelaer, om de weldaet te vergelden, die hem was bewesen. Dese saecke is oock gedenckwaerdigh te vertellen, die Plinius gedenckt, dat in de Stad Sesto, een Stad in Thracien, een Maeghdeken was, die eenen Adelaer hadde opgebracht, welcke Adelaer om danckbaerheyt, aen sij nen weldoender te bewijsen, soo bracht hy altijt aen 't Maeghdeken den roof, dien hy hadde gevangen: en als 't Maeghdeken was gestorven, en op het Lijck-hout soude wer den verbrant, soo storte sich de Adelaer van self in de vlamme, en verbrande te gelijck met het Maeghdeken. Daer by maghmen af nemen dat de Leeuw Koning is van de aerd sche Dieren, en de Adelaer Koninginne van alle Vogelen in de locht, en hoe eedelder dat een Persoon is, hoe hy oock Moediger en Manhaftiger behoort te wesen, om de danck baere gedachtenisse van de ontfangene wel daeden in waerden te houden

URL_WEBPAGE http://www.dbnl.org/tekst/pers001cesa01/pers001cesa01_0253.htm PARENT embstma_1450 IIHIM GUL ; MNE ; EMBLEMS ; ILL_BOOK ; ARTTHEORY HIM GUL ; MNE ; EMBLEMS ; ILL_BOOK ; ARTTHEORY MOTTO_NL Danckbaere Geheughnisse van de ontfangene Weldaeden MOTTO_IT_NORM Memoria grata TIPE emblempictura NEXT embstma_1450_emblem045 SEQ 44 MOTTO_IT MEMORIA GRATA CAPTION_EN Memoria grata: a young woman holding a big nail, standing between a lion and an eagle SOURCE_FILE embstma_1450.dmp MOTTO_NL_NORM Danckbaere Geheughnisse van de ontfangene Weldaeden LINK_FACSIMILE embstma_1450_fac139 TYPE emblem pictura IC 25F23(LION) ; 25F33(EAGLE) ; 25G31(JUNIPER) ; 31D15 ; 43A(+12) ; 47D8(NAIL) ; 57A8(+113) ; 86(MEMORIA GRATA DE BENEFICII RICEVUTI) PREV embstma_1450_emblem043 URL_IMAGE embstma_1450_pic140.jpg ID embstma_1450_emblem044 CHILDREN CHILDREN_SQRT 0