$ TEXT_EXPL_XML
Een Man die met sijn voorste vinger van
de rechter hand op een Hand of Mo-
staertmeulen wijst, die ter syden hem staet,
houdende een Oyevaer onder den slincker
arm, en voor sijne voeten sal hy een Hert
hebben.
Op dese maniere wort hy gemaelt, om
dat de Handmeule een beeld is van de werc-
kingen en Gemeenschap van des Menschen
leven: En alsoo de Meulens altijd twee
steenen hebben, waer van d'eene den an-
niet kan maelen: alsoo kan oock de Mensch
niet alles alleene doen. En daerom noemen
wy onse vriendschappen, nootwendicheden,
om dat een yder noodsaeckelijck eenigen
Vriend moet hebben, waer mede hy sijn
voorstel en meeninge kan overwegen, en
met onderlinge Weldaed d'een den ande-
ren te recht helpen en te hulpe komen.
Even gelijck de Oyevaers doen, diewelcke
om datse langh van hals zijn, soo wort haer
dieselve door 't langh vliegen moede, alsoo
datse d'een achter d'ander met haere halsen,
op malkanders rugge leunen, en d'eerste
voorgevlogen hebbende, komt dan weder
op de achterste rusten, gelijck Plinius seyt, ter
tijd de vermoeytheyt over is. Isidorus ver-
haelt even 't selve van de Herten, want als
zy eenigh Waeter over swemmen, soo wor-
den zy in korter tijd moede, door de swaer-
te der Hoornen, sulx datse 't hoofd niet lan-
ger konnen boven houden, en dan swemt
het voorste Hert weder achter aen, en rust
dan met sijn hoofd op des achtersten schoft,
en aldus verposen zy malkanderen, tot zy
alle zijn over geswommen, Alsoo zijn oock
de Menschen verbonden d'een des anderen
hulpe te soecken, nae 't spreeckwoord, dat
van de Griecken is genomen, d'eene hand wascht
den anderen, d'eene Mensch behout den anderen, jae d'ee-
ne Stad den anderen. En dit geschiet, door geen
ander middel, dan door de gemeenschap en
handelinge, te weeten, gelijck Aristoteles on-
der de vijf redenen, dese de vierde plaetse
geeft, van 't geene uyt en in de Stadt gebracht wert.
Onder welcke twee handelingen oock de
gemeenschap bestaet: Want wy krijgen in
onse Stadt 't geene ons ontbreeckt, en 't gee-
ne wy in overvloet hebben, deelen wy we-
der uyt. Daerom heeft God de Oppermee-
ster van dese Werreld wijsselijck beschickt,
dat hy in eene plaetse niet alle dingen heeft
gegeven, maer hy heeft gewilt dat dese ge-
meenschap met eene gelijckmatigheyt oft
proportie soude over een komen, te meer,
alsoo d'eene des anderen arbeyt van noode
heeft: hebbende 't eene Volck, hier door,
gelegentheyt om met het ander te handelen
en malkanderen te vergeselschappen. En
hier uyt is voorts gekomen de verwisselinge
van het koopen en verkoopen, en de ge-
meenschap van het Menschlijcke leven.