<p>Een Ionghman die al wandelende door<lb/> een veld dat vol kruyden en bloemen<lb/> staet, op een Slange treet, die sich omme-<lb/> krullende, wrecdelijck toeschiet, om hem in<lb/> sijn been te steecken, staende aen sijn rechter<lb/> hand een steyle hooghte, en aen de slincker<lb/> een snelloopende reviere, steunende op een<lb/> seer kranck riet, siende van den Hemel ee-<lb/> nen blixem afschitteren.<lb/> Alhoewel het leven der Iongen, soo wel<lb/> als der Ouden bedrieghlijck en twijfelach-<lb/> tigh is, nae 't geene de Heere Christus seyt,<lb/> Weest bereyt, want ghy weet noch ure noch tijt, niet te<lb/> min, soo is de Ionge in meer gevaer als de<lb/> Oude, en dat om sijne kracht, moedigheyt<lb/> en stoutigheyt, diewelcke doet, dat hy sich<lb/> onbedachtelijck waeght en in ontallijck ge-<lb/> vaer en perijckel stort.<lb/> Dese beeldnisse van dat een Iongelingh<lb/> in een bloemrijck veld gaet en van een Slan-<lb/> ge gebeten wort, is gebeurt te Bagnacavalla<lb/> 1615 aen een Ionghman, die al wandelende<lb/> door een lustige plaetse met een Roer op de<lb/> schouderen gingh, en die een Slange gewaer<lb/> wordende, sijn Roer daer op aen leyt om<lb/> dienselven te doorschieten, maer het Roer<lb/> barstende, brenght hy sich selven om hals,<lb/> en de Slange ontkomt het, gelijck door een<lb/> klaghdicht is uytgedruckt.<lb/> Men soude het Roer oock wel by 't pe-<lb/> rijckel mogen passen, om datter naulijx iet<lb/> gevonden wert, dat gevaerlijcker is, vermits<lb/> het den vyanden niet met sijn wille doodet<lb/> maer oock tegen sijn wille sijn eygen vrien-<lb/> den, ouderen, jae oock den persoon selve die<lb/> het draeght, en dickwijls, als die geene, die 't<lb/> Roer draeght, sijnen Vyand oock niet wil<lb/> doorschieten, dan barst het los.<lb/> Het wandelen door eenen weg vol kruy-<lb/> den en bloemen, en van de Slange een on-<lb/> voorsiene steeck te krijgen, geeft te kennen,<lb/> dat de Mensche wandelende door de ge-<lb/> bloemde wegh van de verganglijcke voor-<lb/> spoet deses Werrelts, wort, wanneer hy daer<lb/> minst om denckt, door een ellendigh onge-<lb/> luck overrompelt. Men konde oock seg-<lb/> gen, dat de wegh vol bloemen tusschen een<lb/> steyle hooghte en een stortende reviere ge-<lb/> legen, terwijle men het wandelpat van dit<lb/> arme leven, door den wegh van genughten<lb/> en Werreltsche wellusten, passeert, bediet,<lb/> dat het seer veele gevaer, soo te waeter als<lb/> te lande, met sich sleept; en dat wy, wande-<lb/> lende sonder deughdlijcke en eedele over-<lb/> leggingen, of ons storten in de Zee der El-<lb/> lenden, of ons storten in de eeuwige ver-<lb/> doemenisse.<lb/> Het Ried, bediet de broosheyt van ons<lb/> leven, dat altijt in gevaer staet, om dat het<lb/> sich meestendeel leunt op swacke en broose<lb/> dingen, en niet op die, die te recht loflijck<lb/> en aenmercklijck zijn.<lb/> De blixem, op de maniere als geseyt is,<lb/> vertoont ons, dat wy niet alleen op det aer-<lb/> de en op 't waeter ontallijcke periculen zijn<lb/> onderworpen, maer dat ons boven dieselve<lb/> de drijvingen des Hemels, noch dreygen,<lb/> diewelcke daer in haere werckingen storten,<lb/> soo veele zy mogen: soo dat men kan seg-<lb/> gen, dat God dickwijls toelaet, dat wy om<lb/> onse sonden en misdaeden worden gestraft,<lb/> en dat door verscheyden toevallen en wan-<lb/> gunsten, die ons overkomen. Daer over segt<lb/> Paulus, als de Sonde sal vervult zijn, soo baertse den<lb/> Dood. Also dat geen Menschlijck vermogen,<lb/> kan tegenstand doen, aen de macht des gee-<lb/> nen, diewelcke wetten en paelen in alles ge-<lb/> stelt heeft. Het heeft Aeschilus de Poeet niet<lb/> geholpen, dat hy in 't veld wandelende, het<lb/> gevaer des doods, dat hem voorseyt was,<lb/> sochte te ontvlieden: Want een Adelaer dra-<lb/> gende eene Schildpadde in sijne klauwen,<lb/> sagh van boven uyte locht, den kaelen en<lb/> grijsen kop, van desen ongeluckigen Poët, en<lb/> meenende dat het een blinekende steen was,<lb/> liet dienselven, daer van boven op vallen, sulx<lb/> dat hy, op dien selven dag, om 't leven quam,<lb/> waer in hy vreesde, dat hy sterven soude, ge-<lb/> lijck Plinius in 't X boeck in 't III cap. verhaelt.</p>

http://www.dbnl.org/tekst/pers001cesa01/pers001cesa01_0302.htm

embstma_1450

PERICOLO

GUL

MNE

EMBLEMS

ILL_BOOK

ARTTHEORY

Gevaer

Pericolo

emblempictura

Woodcut signed I.C.I. = Jean-Christoph Jeger

embstma_1450_emblem059

58

GUL

MNE

EMBLEMS

ILL_BOOK

ARTTHEORY

Pericolo: a young man is bitten in his ankle by a serpent

embstma_1450.dmp

Gevaar

embstma_1450_fac164

emblem pictura

25F42(+512)

25G4(REED)

25H213

26E2

31A247

31A2711

31D12

31EE233331

34F1

41D2339

41D271

54DD51(+122)

86(PERICOLO)

embstma_1450_emblem057

embstma_1450_pic164.jpg

embstma_1450_emblem058