$ TEXT_EXPL_XML

Een Vrouwe die een krans van Wijnranc- ken om 't hoofd heeft gevlochten met een Olmtack in haer hand, of aen haer borst salse houden het Zeevogeltjen Alcion ge- heeten. Een yder weet hoe seer de Wijnstock den Olm, en weder de Olm den Wijnstock be- mint, waer van Ovidius singht: De Wijnranck heeft den Olm bemint, En d'Olm heeft vveer den ranck besint. En om de Minnelijcke Goedwilligheyt en Vereeninge, wort de Olm, den Man van den Wijnstock geheeten, en de Wijnranck wort Weduwe genaemt, wanneerse niet by den Olm staet of leunt. Catullus seyt in sijn Bruy- lofts-dichten: De Wijnstock sich als 't Weeuken quelt, Wanneerse eensaem staet op 't veld. En noch lager seyt hy, mogelijck is de Wijn- stock met haeren Man den Olm vereenight. En Martialis in 't vierde boeck over de bruyloft van Prudentius en Claudia, willende vertoo- nen haere Vereeninge en Goedwilligheyt, seyt hy: De Ranck aen d'Olm niet beter voeght, Dan als dit jonge Paer genoeght. Columella, Horatius, Catullus, en Bembus verhae- len 't selve. Op dese gedancken gaet oock Tasso, wan- neer hy seyt, de boomen beminnen malkan- deren mede, en men kan sien, met wat gene- gentheyt de Wijnstock haeren Man om- armt en bemint. Dit selve doet niet alleen de Wijnstock en Olm, maer oock de Essche en Populier. Hier wort de Olm alleen ge- nomen om niet al te overvloedigh te zijn, noch de krans met al te veel tacken te ver- warren. Maer alderbequaemst sal de Wijn- ranck met haeren Man den Olmboom, om- slingert zijn: tot een beeld van Goeddae- digheyt en Houlijxe Vereeninge. Het Vogelken Alcyon datse in de hand heeft, is een weynig grooter als een Musch, by nae geheel Hemels blaeu, hebbende al- leen eenige witte en purpere pennekens, en eenen dunnen en langen hals, swervende aen den Oever van de Zee, klagende en ker- mende met een beweeghlijcke stemme, al- waer het oock sijn nest maeckt, broedende seven dagen, diewelcke om datse geluckigh zijn, wordense de Alcyonische dagen ge- heeten, want in die tijd, staet de Zee gantsch stille: gelijck Plinius en Isidorus verhaelen, waer over verscheyden Poëten als Vngarus, Rota, Petrarcha en andere, daer over Dich- ten hebben gemaeckt, gelijck Zanazarus op dese maniere mede gedaen heeft: 't Alcyon temt de Zee, en stilt de dolle vvinden, Misschien sal 't oock den brand in mijne borst ver- slinden. Men seyt dat Alcyone de Vrouwe geweest is van den blinden Koningh van Thracien, en alsoo zy dienselven in den droom hadde gesien, dat haer Man, die zy soo hertlijck beminde, in een groulijcken storm schip- breeckinge geleden en gestorven was, soo heeft zy sich mede, uyt groote droefnis, in de Zee geworpen. De Poëten hebben versiert datse in soodaenigen Vogel her- schept was, en datse in Zee op het doo- de lichaem van haeren Man heene vloogh, jammerlijckaen den Oever weenende. Met groot oordeel heeft Ovidius in 't X boeck van sijne Herscheppinge, dese Vrouwe in een Alcyon herstelt, om dat dese Vogel, uy- ter Natuyre, aen haeren Man soodaenige goetgunstigheyt betoont: en dat niet voor een wijl, maer soeckt alle tijd met haeren Man vereenight te blijven, niet uyt geyl- heyt of dertelheyt, maer uyt vriendlijcke toegenegentheydt, die een Vrouw haeren Man behoort toe te dragen, en neemt oock geenen anderen aen, alwaer 't schoon, dat d'Ouderdom haer de kracht, om te vlie- gen, hadde benomen. Waer over Plutarchus in de verhandelinge van de naerstigheyt der Dieren, van desen Vogel Alcyon aldus seght: Wanneer d'Ouderdom het Manneken swack maeckt en traegh om te volgen, dan neemt zy hem op den rugge, jae draeght, en voet hem, hem noyt verstootende noch alleen laetende, maer ter dood by hem blijvende. Men behoort de vriendlijcke natuyre van dit Vogeltjen Alcione te volgen, wesende daer mede, door de liefde en door goedda- digheyt vereenight, hebbende in twee licha- men eene ziele, en eenen wille, en dat d'eene sich herscheppe in d'ander, levende vrolijck en blijde, sich genoegende met sijn weder- paer, die hem van God is toegevoeght. En tot dien eynde sal ick het Dicht hier by voe- gen dat op de Bruyloft van Baptista Garzoni en sijn Bruyd is vereert, 't welck aldus is nae- gevolght: Waer hebdy doch Natuyr soo schoonen beeld gesneden, Soo Hemels, soo volmaeckt, soo aerdighlijck van leden? Een ziel, het wit der deugd, een richtsnoer van de Min, Soo saligh, jae gelijck de hooghste Koningin: Die met haer glants verheught, en met veel saligheden, Haer Bruydegom herschept in haer volmaeckte zeden: En leyt hem op het spoor, om dat hy 't lieve kind, Astraea 's Hemels licht, soo vierighlijck bemint. O onverwonnen Held! in Wijsheyt wel bedreven, Gy zijt van 's hemels Choor, al lang haer voorgeschreven, Van waer een vrolijck hert, het lieflijck gaet te moet, En waer gestadigh bloeyt, het alderschoonste goet. Door u sal Roma steets gelijck een Lente bloeyen, En hier uyt sal dan voorts een gulden eeuwe groeyen, Een treffelijck geslacht, en kinders nae u wensch, Tot ciersel van dees Stad, van werreld en van mensch. En voorwaer daer kan geen grooter ge- lucksaligheyt tusschen twee mede-gesellen wesen, als Eenigheyt en Goedwilligheyt, waerdigh om gedruckt te worden in de ge- moederen van die geene, die door den band des Houlijx met een ander verknocht zijn. Phocilides seght: Waer is gevvenschter Stand, dan als getroude lieden, De onderlinge min en gunst malkander bieden: VVaer d'Ouderdom, noch tijd, de Liefde niet ver- stoort, En vvaer dat noch verschil noch tvveespalt vvord gehoort. Hier uyt komt het dat de Oude Romey- nen ons veele gedachtnissen hebben naege- laeten van die geene die lange tijd in den Houlijcken staet geleeft hebben, en dat met onderlinge liefde, sonder twist of geschil: waer van verscheyden grafschriften zijn te vinden, als van Iulius Primogenius, die van sijn Huysvrouwe Iunia een grafschrift gestelt is, van dat zy 15 Iaeren en 6 Maenden met hem sonder eenigh geschil, geleeft hadde. Flavius heeft met Flavia 45 Iaeren sonder twist geleeft, en veel meer andere. Plinius verhaelt aen Geminius, O, seyt hy, Onse Macrinus heeft een diepe wonde in sijn herte gekregen, verlooren hebbende sijn Huysvrou, van soo sonderlinge deugd, alsser oyt geweest is, mette welcke hy 39 Iaeren sonder eenige onrust heeft ge- leeft, andere seggen, sonder eenige quetsinge des ge- moeds. Noch isser een ander grafschrift by den eersten Wijnbergh buyten de Latijnsche Poorte gevonden, alwaer hy totten Leser seyt, Ick weet dat ghy benijt 't geen ghy hier leest, en dat om drie oorsaecken. 1. Ick heb mijn eere gehadt terwijl ick leefde. 2. Ick ben gesont geweest. 3. Ick hebbe middelen gehadt terwijl ick leefde, en daerenboven heb ick gehadt een seer lieve Huysvrouwe. Hebben de Heydenen dese Deughd ge- hadt om met haere Vroukens sonder eenigh verschil, twist, aenstoot of ergernis te leven, en haer met alle vriendlijcke goeddadigheyt te omhelsen, hoe veel te meer behooren de Christenen te versorgen, om heylighlijck en vreedsaem in den band des Houlijx te leven, en dat in alle eendrachtigheyt en goeddae- digheyt, op datse hier nae in het ander le- ven, 't welck is de eeuwige heerlijckheyt, in Christo mogen blijven vereenight.

URL_WEBPAGE http://www.dbnl.org/tekst/pers001cesa01/pers001cesa01_0388.htm PARENT embstma_1450 IIHIM GUL ; MNE ; EMBLEMS ; ILL_BOOK ; ARTTHEORY HIM GUL ; MNE ; EMBLEMS ; ILL_BOOK ; ARTTHEORY MOTTO_NL Houwlijxe Vereeninge en Goedwilligheyt MOTTO_IT_NORM Benevolenza et unione Matrimoniale TIPE emblempictura NEXT embstma_1450_emblem080 SEQ 79 MOTTO_IT BENEVOLENZA ET UNIONE MATRIMONIALE CAPTION_EN Benevolenza et unione matrimoniale: a woman with a wreath of leaves on her head, holding a kingfisher SOURCE_FILE embstma_1450.dmp MOTTO_NL_NORM Huwelijkse vereniging en goedwilligheid LINK_FACSIMILE embstma_1450_fac208 TYPE emblem pictura IC 25F39(KINGFISHER)(+5232) ; 25G3(ELM)(+221) ; 31A25552 ; 31D15 ; 41D271 ; 42D330:5(+113) ; 43A(+12) ; 47I4221 ; 86(BENEVOLENZA ET UNIONE MATRIMONIALE) PREV embstma_1450_emblem078 URL_IMAGE embstma_1450_pic209.jpg ID embstma_1450_emblem079 CHILDREN CHILDREN_SQRT 0