$ TEXT_EXPL_XML
Een Vrouwe in 't blauw Camelot, als met
Zeebaeren geciert, wiens kleed vol oo-
ren en oogen sal zijn, met vleugels aen de
schouderen, hebbende een Haen in den
slincker arm, en in de rechter hand een door-
nen struyck.
Ialousie is een quellinge en een vreese, die
daer doet dat de dapperheyt der Deughd
of van eens anders verdiensten, te boven
die hy mint, niet wegh neemt de besittinge
van de beminde saecke.
Men schildert de Ieloursheyt met eenen
Haen op of onder den arm, om dat dat Dier
het alderjelourste, wackerste en looste is van
allen. De vleugels bedieden de vaerdigheyt
en snelligheyt van haere wispeltuyrige ge-
dachten. De oogen en ooren op 't kleet ge-
maelt, beelden af de gestadige sorge van de
jaloursche lieden, om alles te sien en hoo-
ren, en op de alderkleynste dingen scherp te
letten, jae op de ooghwencken, van die men
bemind. Waer over Tasso aldus singht:
't Ieloursche Meysken loert met hondert oogen uyt,
En duysent ooren staen te luystren op 't geluyt.
De struyck met doornen, betoonen de
moeylijcke pricklingen, waermede de ja-
loursche niet anders gepijnight worden, dan
ofse met scherpe doorens worden gesteken.
En daerom worden haer dese in de hand
gegeven.