$ TEXT_EXPL_XML
Een jeughdige Vrouwe met een mager en
uytgeteert aengesicht met swarte hoofd-
hayren, houdende den mond open, al waer
een vierige damp uytgaet, die als een vlam
me Viers omcingelt is, wesende met vier
Verwen gekleet: te weten van 't begin des
hals totte gordriem toe moet het geel of
cijtroenigh van verwe wesen, van den gord
riem af totte navel, sal het wit zijn, en al 't
overblijfsel van 't kleed sal root wesen, de
soom of boord van 't kleed sal swart zijn,
hebbende op 't hooft een ronde Maene, voor
haere Voeten heeftse een Leeuw, die swaer
moedigh en kranck by haer leyt. D'eene
hand houtse voor de borst, aen de sijde van 't
hert, en aen d'ander hand houtse een ysere
boeye of keeten, met een letter rol, waer in
dese woorden geschreven staen, Membra cuncta
fatiscunt, dat is, alle mijne leeden zijn machteloos.
De Febris of koortse wort in 't Griex Πυρ
, 't welck Vier bediet, geheeten, en de Latinen
nemen 't woord Febris van fervor, dat is van de
hette, 't welck anders niet beteykent, als een
groote opwellinge en overvloet van hette.
Waer van Galenus in zijne grondstellingen
seght. De koortse is een veranderinge van
een ingebooren en gematighde hette, tot een
vierige en brandige Natuyre, herkomende
uyt te grooten overvloedt van hette en
drooghte. En dieselve soude geschieden
om vijf oorsaecken. De eerste spruyt uyt al
te overtollige en te geweldige beweginge.
De tweede is uyt de verrottinge van de vocht
igheden. De derde is uyt de groote nae
dringe van een ander brand. De vierde is door
de inhoudinge der dampen van dingebo
rene warmte. De vijfde is door de t'saemen
-menginge van eenige dingen, 't zy dat het
voedsel of medicijnen zijn. De koortse is
van driederleye aert, nae de drie selfstan
digheden van des Menschen lichaem. De
eerste is de een-daeghsche koortse, geheten
Ephimera, die uyte geesten van 's Menschen lic
chaem haer oorsprongh heeft. De tweede
is Putrida of verrottige, heerkomende uyte
vochtigheden die meest verrot en bedorven
zijn. De derde is Hectica, spruytende uyte
vleessige en vaste deelen des lichaems, als
Galenus 't selve in veele plaetsen uytleyt.
Ieughdigh wortse geschildert, om dat
de jeughd veel meer de koortse als ander
Ouder is onderwaerigh, hebbende meer
brands by haer: welcke brand, om de boven
verhaelde reedenen, meer als gewoonlijck,
lichtelijck komt aen te wassen, en uyt de
se overvloed komt de koortse voor den
dagh, gelijck de voorseyde Schrijver over
Hippocratem seght, de Ionghe luyden zijn meest mette
koortse gequelt, om datse van een heete en galachtige Na
tuyre zijn. Gelijck Hippocrates en Fernelius mede
verhaelen.
Het magere en uytgeteerde aengesicht,
vertoont ons de Febris Hectica of de uytteren
de koortse, diewelcke eerst de vochtigheyt
van de vleesachtighe deelen verteert, daer
door 't lichaem moet worden onderhouden:
en van daer dringhtse tot in 't vlees, en ver
teert haer eygen voedsel, gelijck Fernelius seer
wel aenwijst.
Door 't oopen houden van den Mond
wort verstaen de Noodwendigheyt van de
aessemhaelinge, totte ververschinge van den
ingesloten brand.
De heete of levendige damp, die van haer
uytgaet, behalven datse ons de daeghlijxe
koortse bediet, gelijck geseyt is, is gegrond
op de geesten des lichaems, diewelcke niet
anders zijn, als het eedelste en aldersuiverste
bloed, dat sich gemeenlijck in de arterien,
diemen slagh-aderen of hart-aderen noemt,
besluyt. Wort oock vertoont de uytwaese
mingen van 't verrottige roet, die altijd van
de verrottende vochtigheden voortkomen.
Zy is als met een vlamme Viers omcin
gelt, om de eygenschap van de koortse uyt
te drucken, die sich op de maniere van 't vier
sodanigh ontstelt, dat het schijnt, datter geen
grooter brand kan wesen.
De vier verwen van 't kleed, drucken de
verrottige koortse uyt, die uyt vier vochtig
heden of humeuren veroorsaeckt is: en
daerom wort het geel by de Cholerique of
galachtige vochtigheyt uytgebeeld, die oor
saecke is van de derdendaegsche koortse:
want soo de verrottinge komt inde groote
aders, en nae by het herte, soobrenghtse een
gestadige derdendaeghs koortse: en soose
in de kleyne en uitgespreide aderkens komt,
soo maecktse een ophoudende of verposen
de koortse, en om dat dese vochtigheyd de
aldersubtijlste en snelste is van allen, soo is
oock het bovenkleed met dese verwe af
gemaelt. De witte verwe, in haer tweede
plaetse, beeld de Phlegmatique of slijmige
vochtigheyt af, die welcke de daeghlijck
sche koortse veroorsaeckt. Het meestendeel
van 't kleed is rood 't welck het bloed be
diet, wesende dat selve alsdan in meerder
overvloed als d'andere vochtigheden, en
dat maeckt een gestadige koortse Sinocha ge
heeten, diewelcke of zy bespringht den
Mensch heftelijck, gaende al soetjens en slij
tende af totten eynde toe, of zy blijft in een
derleye kracht totten eynde toe.
De swarte boorde van 't kleed, bediet de
Melancolische of swarte vochtigheyt, die
door haere grovicheyt, als wesende de heffe
van 't bloed, altijd sackt nae de benedenste
deelen, en daer uit heeft de quartane of vier
dedaeghsche koortse haeren oorsprongh. En
om datter d'andere vochtigheden niet soo
veele zijn, so ontsteeckt hier door de koort
se altijd, op den vierden dagh. De Maene
op 't hoofd, bediet, dat de beweginge van
de koortse geheelijck aen de Maene hanght,
want gelijck sich de Maene van seven tot se
ven daegen beweeght, te weeten van de
Nieuwe Maene af, tot het eerste quartier,
alsoo vervolghtse voort, totte volle Maene
toe, en van tijd tot tijd. Van gelijcken doet
men oock in de Critische of oordeel bewe
gingen in de koortse van seven tot seven da
gen. Want Galenus vertoont klaerlijck, dat
de oorsaecke van de Critische of gisdaegen
niet hanght aen 't getal der daegen, maer aen
de Maene. Waer van aldus geseyt wordt:
Noch het getal van seven of van vieren is de oorsaecke
van 't Crisis of van 't gissen niet, maer om dat de Maene
vernieuwende, en de aerdsche dingen veranderende, oock
den ommeloop der bewegingen tot dese hoofdgetallen doet
komen, in welcke getallen zy billijck vinden de vaste tijden
der veranderinge. Boven dat soo komt het Crisis
niet alleen door 't getal van sevenen als ge
seyt is, maer oock door de vierde dagh, die
voor de sevende is gegaen, en voor de vierde
dagh, die voor de viertiende is gegaen, zijn
de de elfde dagh, gelijck oock Galenus en Hip
pocrates seggen, dat wanneer zy de swaere
sieckten voorsichtlijck hadden waergeno
men, bevonden zy dat de vierde dagh een
aenwijser was van de sevende, niet anders als
of de vierde dagh van de Maene ons ver
toont de hoedanigheyt van de geheele Mae
ne loop; gelijck sulx Aratus in sijne Dichten
ons oock te kennen geeft. Zy wort met een
volle Maene geschildert, om datter in de
volle Maene meer veranderingen voorvallen
als op andere tijden.
De treurige en swaermoedige Leeuwe,
wort by haer geschildert. Want Pierius seght
dat de Leeuw gestadigh de koortse heeft,
waer in veele Schrijvers met hem overeen
stemmen. 't Is wel te geloven, dat de Leeuw,
om zijn groote hittigheydt, nu en dan de
koortse heeft, maer soo hy dese ongetem
pertheyt gestadigh hadde, soo maghmen die
selve geen koortse, maer wel de natuyre en
eygenschap van den Leeuwe, noemen. Wat
meer is, onder de twaelf teyckens van den
Zodiac, zijn de teyckens van Leo, Aries en Sa
gittarius van alle Sterre-raeders genoemt, de
Oostlijcke, de Manlijcke en Vierige, te we
ten, heet en drooge, van welcke hette en
drooghte eygentlijck het weesen van de
koortse heerkomt, en om dat de Leeuw de
middelste is van dese andere, soo kan men
met reeden seggen en oordeelen, dat hy is
de krachtighste van allen, in dese gelegent
heydt. Veele Sterre-gissers seggen dat de
Leeuwe heerschappye over 't Herte voert,
't welck is de voornaemste wooninge van de
koortse. Waer over Avicenna seght, de Koortse
is een uytwendige brand, die in 't hert is aengesteken.
De hand die zy op de borst heeft, druckt
niet alleen uyt, de rechte woonplaets van de
koortse, als geseyt is, maer wijst oock aen de
uytspreydinge van de hertaderen en intrec
kinge der selve, om den brand uyt te drij
ven, 't welck van de Medicijns sistole of diastole
genaemt wert, diewelcke in de tijd van de
koortse rasser gaen, also de noodsaecklijck
heyt van de voorgeseyde uytdrijvinge groo
ter is. En met dese beweginghe, die haer
oorsprongh in 't herte heeft, en die te ge
lijck in een selve tijd door alle de hertaderen
verspreyt wort, soo maecktse de Polse, die
welcke om datse, in de hand, aldergevoe
lijxt is, so wort de hertader die naest aen de
hand is, de Pols geheeten. En daerom heb
ben wy haer de hand voor 't herte geleyt.
Datse de keeten met de bovengeseyde
spreucke hout, is om dat de koortse in der
waerheyt, alle de deelen des lichaems quelt
en bind, en dat door de hertaders die sich
door alle de leedmaeten verspreyden, ge
lijck sulx Avicenna seer wel uytleyt.