$ TEXT_EXPL_XML
Een bedaeghde Vrouwe in Violet of Pur
per root gekleet, sittende, met opgeslagen
armen, als ofse iemant wilde omhelsen, hou
dende in de rechter hand een Scepter, waer
dat boven op een Sonne staet. Hebbende in
haere schoot een opgeslagen boeck; en men
siet, uyt den klaeren hemel, groote menichte
van dauw druppelen neder vallen.
't Bedaeghd ouder vertoont, dat de lee
ringe lange tijd behoeft eer zy kan gevatt
worden.
't Purper rootbediet deftigheyt, 't welcke
een cieraet is van de leeringe.
't Opene boeck en de opgeslagen Armen
drucken uyt dat de leeringe, uyt haer selve,
seer mild is.
De Scepter mette Son, daer boven, is
een kenteycken van heerschappie, die de
leeringe heeft over de verschrickinge van
den Nacht der onwetenheyt.
Het nederdaelen der dauws druppelen
uyten hemel, vertoont door 't aensien der
Egyptenaeren, gelijck Orus Apollo verhaelt,
de Leeringe, want gelijck de dauw de jonge
planten murw maeckt en de oude hart, al
so maeckt oock de leeringe, de buyghsaeme
verstanden, doch met haer eygen wille, van
haer selve vast en rijck, maer die uyter na
tuyre plomperts zijn, laetse verloren gaen.