$ TEXT_EXPL_XML
Een seer schoone Vrouwe met een heer-
lijcke en luchtige kleedinge van wit sa-
tijn, en die op de borst een kostlijcke Bagge
heeft, alwaer een Iaspis in 't midden staet: en
seyt Plinius dat het een klaere en groene steen
is. Op 't hoofd salse een Roosekrans heb-
ben, en in haer hand een Trompet om te
blaesen, waer uyt een seer groote glans
vlieght. Houdende haer slincker arm recht
uyt, wijsende mette voorste vinger nae eeni-
ge besondere persoonen.
Zy wort schoon gemaelt, om datter geen
saecke is die aengenaemer en verheughlijc-
ker is als het Lof. Want onse ooren bemin-
nen de woorden veel meer, die tot ons Lof
geschieden, als de alderlieflijxte Musijck of
Snaerenspel. Met wit wortse gekleet, om
dat het waerachtige Lof behoort suyver en
oprecht te zijn, en niet als de Vleyinge, die-
welcke een Vyandinne en konstige bedrieg-
ster is van de Waerheyt. En hierom moet-
men letten, dat het Menschlijcke Lof van
tweederleye slagh is, te weten, waerachtigh
en bedrieghlijck. Het waerachtige Lof, is,
waer door de deughdsaeme Menschen in
der daet en waerheyt worden gepresen. Het
valsche Lof is het geen, waer mede de on-
deugende met een waerschijnend Lof wor-
den geroemt. Maer wy verstaen 't van de
goede, en daerom moetmen weten dat die
geene, die in der daed prijswaerdigh zijn,
dese hoedanigheden behooren te hebben, als
vromigheyt des levens, oprechtigheyt des
gemoeds, openhertigheydt, geleertheydt,
wijsheyt en diergelijcke dingen, doch bo-
ven al de vreese Gods en Liefde tot zijn
evennaesten, met suyverheydt des herten.
Hier over seght David, de oprechte sullen gepresen
worden, gelijck oock Salomon seyt, en elders
over al is te lesen. Maer men vint van 't lof
der boosen in de H. Schriftuyre recht het
tegendeel, als Syrach seyt, daer is geen oprecht lof
in den mond des Sondaers. En daerom moetmen
sche Philosophen daer over een schrick ge-
hadt. Waer over een ander Philosooph seyt,
acht dat soo schandigh dat ghy van den boosen wort ge-
presen, als of ghy om schandige dingen waert gepresen.
De Bagge mette Iaspis, gelijck de Natuyr-
schrijvers verhaelen, wort voor de bevallig-
heyt genomen, dese seggen dat dese steen,
door een verborgen kracht, dieder in ge-
vonden wort, aengenaemheyt aenbrenght,
in die, dieselve by sich draeght, en tot meer-
der klaerheyt, om dat het Lof dese kostele
Bagge draeght: en dit sullen wy bevestigen,
mette verklaeringe van de Roose, die oock
dieselve Hierogliphische aert heeft.
De krans van Roosen worter vertoont,
om datse seer schoon en soet van reuck zijn.
Soo verkrijght oock het Menschlijck Lof,
door haere schoonheyt, haere aengenaem-
heyt als een Roose, van andere luyden. En
door den krans en de kroone, wort het Lof
Godes verstaen, wesende 't selve een Spheri-
sche beeldnis, sonder begin en sonder einde:
alsoo is het Lof Godes oock eeuwigh son-
der begin of einde, en daerom moetmen
weeten, datmen tweederleye maniere van
Lof vind, te weten, het Menschlijcke en
Godlijcke. Het Godlijcke Lof is, waer door
God wort gepresen en groot gemaeckt. Het
Menschlijck Lof is, 't welck den Mensche
prijst en verheft: Maer van 't Godlijcke,
daer van is de H. Schrift vol. Looft God alle
ghy Volckeren, seyt de Propheet ende door-
gaens. Augustinus seyt dat dit Lof niet alleen
van de H. Mannen en Propheten wort uyt-
gesproken, waer dat datselve oock vertoont
wort door alle geschapene dingen: Alles wat
God gemaekt heeft looft den Heere. Noch seit hy, sien
wy dit uytdrucklijck aen de Vogeltjens, die
nimmermeer ophouden het Lof Godes te
singen, op de beste maniere als zy konnen.
Singht niet de Leeuwerck en de Nachte-
gael het Lof haers Scheppers totter dood
toe? Maer niet alleene de Vogels en de an-
dere Dieren loven God, maer oock de Pla-
neeten en de Hemelen, gelijckmen, by Iob,
klaerlijck leest XXXVIII cap. Waer waerdy doen
my de Morgensterren loofden, en alle kinderen Godes
vrolijck waeren? En soo dit waer is, gelijck 't
seer waerachtigh is, dat alle schepselen Go-
des God loven, waerom gaen wy niet met
David, en seggen, alle Geest love den Heere. En
dit Godlijck Lof wort door de kroone en
Roosekrans vertoont.
Het bewijs van 't blaesen van de Trom-
pet, waer uyt een groote glants vlieght, be-
diet het goed geruchte en de doorluchtig-
heyt van de naeme der geener, die in der
waerheyt lofwaerdigh zijn. En hier over
stelden de Romeynen, op de spitse van den
Tempel van Saturnus, de drietoonige Trom-
petten met de steerten, die bedeckt en ver-
borgen waeren. Willende daer mede uyt-
drucken, dat de Historie van de verleden
geschiedenissen, in den Tempel van Saturnus,
tot onsen tijde, bekent en klaer waeren, als
met levender stemme. En datse alsoo wae-
ren uytgebreyt, datse nimmermeer konden
uytgewischt werden. Maer dat de dingen
die voor Saturnus tijd geschiet waeren, duy-
ster en onbekent waeren, staende onder de
duysternisse verborgen. En dit wort door de
steerten van de Tritons uytgebeeld, die ver-
borgen zijn en sich nae de aerde buygen.
De slincker arm hout zy recht, wijsende
met den vinger op eenige besondere per-
soonen, om dat het Lof een reeden is, die
eens anders grootheyt doorluchtig maeckt;
gelijck S. Thomas seyt, want alles wat eenige
deughd over sich heeft is prijselijck. En daer
om seyt Persius in 't eerste Schimpdicht:
Vweeten is een ydel niet,
Soo 't geen ghy weet geen ander siet:
't Is heerlijck dat m'een dapper Man
Strax metten vinger wijsen kan.
En tot meerder verklaeringe, verhaelt de
Philosooph in 't eerste van de Welsprekens-
konst, dat het Lof een uytspraeck is, dieder
vertoont de hoogheyt en grootheyt van de
Deughd: Daerom worter geseyt, dat Cato
Lof en prijswaerdiger was, om dat hy
de snoode gebreecken uyt Romen hadde verdre
ven, als Scipio, die die van Carthago in Africa
hadde overwonnen. En dit geschiet, gelijck
dieselve Philosooph seyt, om dat het Lof eygent
lijck op het werck siet.