$ TEXT_EXPL_XML
Een Vrouwe die in de rechter hand een
toom en in d'ander een uyrwerck hout.
Ter sijden staet een Elephant.
Mette toom wortse in d'eene, en met het
uyrwerck in d'ander hand, geschildert, om
de plicht van de Maetigheyt te vertoonen:
die daer in bestaet, datmen de tochten van 't
gemoed, nae den tijd breydle en betoome.
Oock wort door den tijd verstaen, de maete
van de beweginge en van de ruste: Want
door de Maetigheyt worden de bewegin
gen des gemoeds gemeten, die dieselve, soo
wel van d'een als d'ander sijde, bepaelt.
Want anders als men de Maetigheyt over-
treet, soo gaet het even als de vloeden die
Dijcken en Dammen overloopen.
De Elephant is van Pierio voor de Mae-
tigheyt gestelt, om dat hy tot seeckere
maete van spijse gewent zijnde, zijn ge-
woonlijcke maniere niet wil overtreden,
nemende alleen soo veele als hy gewent is.
Hier van verhaelt ons Plutarchus een aerdige
geschiedenisse, die in Syrien soude gebeurt
zijn; Dat een knecht van zijnen Meester
last hadde, om een Elephant seeckere maete
met Rijs of Kooren voor zijn daeghlijxe
kost te geven: maer de knecht gaf den Ele-
phant meestendeel alleen een halve maete:
Maer op seeckere tijd, als de Meester daer
eens tegenwoordigh was, soo gaf hy hem
een geheele maete te gelijck, 't welck de
Elephant vermerckende, deelde hy den Rijs
in twee gelijcke deelen, en 't eene laetende
leggen, att hy alleene zijne gewoonlijcke
maete: waer op de Meester terstont letten-
de, was hy over zijnen ontrouwen knecht
verstoort, en dat wegen zijne gierigheyt,
verwondert zijnde van des Elephants Mae-
tigheyt en temlust.