$ TEXT_EXPL_XML
Een bedaeghd Man in 't goud gekleet,
hebbende een Lauwer tack boven een
Scepter in de rechter hand, mette slincker
streelt hy een Leeuwe, die aen zijn slincker
sijde leunt.
Aen een bedaeghd Ouder, leunt sich de
Dapperheyt seer lichtlijck, want zy plagh
door haer selve de vastigheyt des gemoeds
en de sterckheyt des lichaems te dragen.
Met goud wort hy gekleet, want gelijck
het goud in het vier wort gesuyvert, alsoo
wort de volmaecktheyt van een Man oock
verkregen door den vlam van een opge-
stoockte haet of wrock, of door de nijdig-
heyt of door de fortuyne.
De Scepter worter gemaelt, want aen de
vromigheyt moeten sich de regeeringen en
de heerschappien, nae de reeden, buygen:
sonder bleeck te worden, bediet het ampt
van een dapper Man, nae 't seggen van Ho-
ratius:
Nil conscire sibi, nulla pallescere culpa.
Dat is:
Het hert niet quaets bewust,
Verbkleeckt wort noch ontrust.
De bleeckheyt in gevaer, is een teycken van
kleynmoedigheyt.
De Leeuw mette welcke hy speelt, is een
werck van waere dapperheyt, weetende de
beestige en wilde gemoederen der Men-
schen, om dieselve tot goedgunstigheyt te
locken, en tot sich te trecken, haer bero-
vende, met een aerdige bevalligheyt, van
de quaede manieren en schandelijcke ge-
woonten.