$ TEXT_EXPL_XML
Een Ionghman levendigh van verwe en
root, met vleugels aen 't hoofd, en met
Lauwer gekroont, zijnde met veyl of klim-
ops-blaederen omgort, staende vaerdigh om
te schrijven, hebbende 't hoofd ten Hemel
gekeert.
De vleugels bedieden de vaerdigheyt en
snelheyt van het Poëtisch verstand, dat sich
met om laegh, maer om hoogh geeft, seer
adelijck met sich voerende den roem of het
goed geruchte der Menschen, dat sich altijd
groen en schoon voor veele eeuwen ver-
toont, gelijck sich oock de Laurier en klim-
op lange groen behouden.
Levendigh en root wort hy gemaeckt,
overmits de Poëtische drift, eene overvloet
van wackerheyt der geesten is, diewelcke de
ziele verrijckt van getaelen, en wonderlijcke
vindingen, die onmogelijck schijnen, datmen
die alleene kan hebben, door de gaeve der
Natuyre, maer worden als sonderlinge gae-
ven geacht, die door een uytnemende gunste
van den Hemel worden geschoncken. En
Plato seyt, dat de gemoederen der Poëten
door eene Godlijcke drift worden beweegt,
door de welcke zy dickwijls in haere geest,
beeldenissen van bovennatuyrlijcke dingen
begrijpen, diewelcke daer nae van haer op 't
papier gestelt en herlesen zijnde, nauwlijx
worden verstaen of gekent. Derhalven wor-
den de Poëten by de Heydenen, door een
onde gewoonte, Heyligen genaemt, en een
Hemels geslacht, Soonen van Iupiter, uytleg-
gers van de Sangh-Goddinnen, en Priesters
van Apollo. En door 't schrijven wordt ver-
toont, dat dese geest gebooren wordt door
veel oeffeningen, en dat de Natuyre niet ge-
noegh is, ten zy dieselve door de konst wor-
de geholpen en onderstut. Daerom seyt Ho-
ratius:
Segh vvaerom ick die kan noch vveet,
Den naem moet dragen van Poeet?
Siende op 't werck van de konst, om dat hy
niet kan, en door de Natuyre, op 't verstand,
dat niet weet.