$ TEXT_EXPL_XML
Twee Vrouwen die malkanderen omar-
men, en op gelijcke maniere gewapent
zijn, met een Helm en Corsalet, en elck een
Spiesse in de hand, boven op d'eene Spiesse
sit een Arion, op d'ander een Kraeye, en on-
der de voeten van dese Vrouwen leyt een
Vos uytgestreckt.
Theseus, voor soo veele Plinius 't selve ver-
haelt, is Vinder geweest van 't Verbond,
't welck van de Latijnen Foedus, en van de
alderoudste, door 't aensien van Ennius, Fidus
geheeten wierde, en die daer versorgers wa-
ren van 't Verbond, wierden Feciales genaemt.
En dieselve besorghden, gelijck Varro ge-
tuyght, datter een rechtvaerdigh Oorlogh
wierde aengenomen, en datselve geeindight
zijnde, wierde dieselve, door het Verbond
en door vertrouwlijckheyt, in een vreede
verandert. Menalippus de Gesante van den
Koningh Antiochus, geeft te kennen, datter
driederley slagh van Verbonden zijn in 't
boeck van Titus Livius. D'eene als men vree-
de maeckt met overwonnen Vianden, haer
Schattinge, Wetten, en andere beswaernis-
sen opleggende, nae 't wel believen van den
Overwinner: d'ander wanneer de Vianden,
blijvende gelijck in de wapenen, met gelijc-
ke deel wederom geven, die plaetsen die
qualijck genomen en beseten zijn, maecken-
de vreede. De derde, wanneer men Vriend-
schap en Verbond mette Volckeren maeckt,
die noyt onse Vianden geweest zijn. Maer
het alderoudste Verbond, dat Livius in 't I
boeck verhaelt, 't welck tusschen de Albanen
en Romeinen gemaeckt is, kan tot geene
van dese driederleye slagh getrocken wor-
den, om dat zy het Verbond met desen
voorbedingh maeckten: dat wie de Over-
winninge soude hebben van de Horatii of
Curiatii, dat d'eene met goeden vreede over
den anderen Burger soude heerschen. En
om dit verdragh wierde het van Livius, Foedus
genaemt, seggende, aleer zy aen 't strijden quac-
men, maeckten de Albanen en Romeinen een Ver-
bond, dat welckers Burgers, de Overwinninge badden,
die souden de andere in goeden ruste onderdaenigh zijn.
De maniere dieder van de Romeinen ge-
bruyckt wierde, over de gewoonte van soo-
daenige handelingen en verbonden te swee-
ren, is van Blondus verhaelt, als mede van
Brissonius en Sigonius. Eene van 't geselschap der
Verbond Priesters, die overwonnen wae-
ren, seyde nae veele ceremonien, Indien 't Ro-
meinsche Volck met opgesette Raed, de eerste is, die dit Ver-
bond en dese Wetten komt te verbreecken, soo sult ghy
noch harder straffen en slaen. En dit geseyt heb-
bende, sloegh hy den Sogh, met een key-
steen in den kop, dat zy stierf, 't welck van
Paradin in dese korte Dichten gestelt is:
Wat aen dees Sogh geschiet, soo ick mijn trouwe schen,
Dat moet my oock geschien, soo ick bedrieger ben.
Men leest noch van een andere maniere,
die by den Griecken gebruyckt is, gelijck
Homerus in zijn III Ilias verhaelt, alwaer zy
verdraegen zijn in een Verbond en Vriend-
schap, stellende eerst den geheelen Oorlogh,
in het twee-gevecht tusschen Alexander en
Menelaus, om de Liefde van Helena, die met
lange Spiessen om de Vrouwe souden vech-
ten, in deser maniere, dat de Overwinner de
Rijckdommen en de schoonheyt van Helena
soude genieten, en d'andere souden in verse-
kerde vreede en vriendschap blijven. En
dit alles geschiede op deser wijse: De Key-
ser, zijne handen eerst met water gewasschen
hebbende, nam een Mes en schoor daer me-
de de hoofdhayren van eenige Lammerkens
af, en deelde die onder den Vorsten uyt, soo
wel van d'eene als van d'ander sijde: ver-
haelende voorts de verbintenissen van 't ver-
dragh, stekende den Lammerkens den strot
af, gietende daer Wijn op, seggende: O ghy
verheven Iupiter! en ghy andere onsterflijcke Goden!
geeft, dat, wie van beyden dese verbonden breeckt, zijn
breyn magh ter aerden vloeyen, gelijck dese Wijn doet.
Maer wy hebben door dese beeldenisse,
geene van alle dese slagh van Verbonden
vertoont, om dat die onder het beeld van de
Vreede en Vriendschap behooren. Want het
woord Foedus bediet niet anders, als het sal
Vriendschap zijn, tusschen dees en die, en dat
onder die en dese voorwaerden, met dese
woorden, Amicitia esto. Waer van Brissonius, in 't
I boeck een besonder aenmercker is, uyt
het XXXVIII boeck van T. Livius, en beweert
dat het Verbont, met Antiocho in dese maniere beschre-
ven is, datter sal vriendschap zijn tusschen den Koningh
Antiocho, en 't Roomsche Volck, op dese Wet en Voor-
waerden. Sulx dat wy een ander slagh van
Verbond sullen stellen, 't welck soodaenigh
is, als wanneer sich twee of meer Volckeren
te saemen tegen eenen algemeenen Viand
verbinden: soodanigh was het Verbond van
Pius V, metten Catholijcken Koning en met-
te Republique van Venetien, tegens den Turck,
't welck het Heylig Verbond geheeten wier-
de: En de Bergh, waer op dit Verbond ge-
maeckt wierde, is altijd den Bergh des Heyligen
Verbonds genaemt geweest. En men siet dit
Verbond in de Koninghlijcke saele afge-
maelt, in de beeldnisse van drie Vrouwen,
die malkanderen omarmen: eene van die-
selve vertoont de Heylige Kercke, d'ander Hi-
spanien, de derde Venetien, Zijnde dieselve met
haere gewoonlijcke waepenen en devijsen
onderscheyden.
Wy hebben twee gewaepende Vrouwen,
die malkanderen omarmen, afgebeelt, om
het verdragh en de eendracht van de hulpe
mette wapenen, tegens den Vianden, te ver-
toonen.
Ardeola of Reyger en de Kray zijn beeld-
nissen van 't Verbond, tegens eenen gemee-
nen Viand, want dese twee Vogels zijn vian-
den van den Vos, die haer oock altijd be-
laeght, waer over zy oock vereenight zijn
om gelijckerhand den Vos te bespringen, te
verscheuren en met haeren beck te picken,
soo veel als zy konnen. Daerom hebben wy
den Vos onder de voeten, van dese beeldnis-
se, als tot een beeld, in dese plaetse, van een
algemeen Viand, geleyt, die van de verbon-
dene door middel van den Oorlogh, moet
onder de voeten gehouden werden, waer
van de spiesse, die yder van dese Vrouwen in
de hand heeft, een Hieroglyphisch beeld is.
Dat de Reyger en de Kray die boven op
de Spiessen staen, vrienden zijn, dat seyt
Aristoteles in 't IX boek I cap. van de Dieren,
en datse een Verbond maecken tegen den
Vos, dat verhaelt Plinius in zijn X boeck LXXII
capittel.