$ TEXT_EXPL_XML
Een stout Iongelingh in 't goud gekleet,
hebbende een goude kroone op 't hoofd,
ofte een krans van Mostaert-saet, wesende
zijne hoofdhayren blond, en verciert met
schoone krullen, boven uyt zijn hoofd stijght
hand een Scepter, wijsende met den slincker
hand nae eenen Adelaer, die neffens hem
staet.
Het Verstand is van natuyren onbederf-
lijck, en wort nimmermeer oud, en daerom
wort het jongh gemaeckt.
Het gulden kleed, bediet de suyverheyt
en eenvoudigheyt des verstands, wesende
't goud het suyverste onder alle metallen.
De hoofdhayren zijn de schoonheyt van
zijne werckinge gelijck. De Kroone en
Scepter zijn teyckenen van Heerschappye,
die 't Verstand voert over de gebreeken van
onse ziele, en van onsen wille, die geen dingh
aen neemt, ten zy datselve eerst in 't Verstand
is voorgestelt geweest.
De vlamme is de natuyrlijcke begeerte
om wijs te wesen, heerkomende door de be-
grijplijckheyt van de verstandelijcke kracht
die daer altijd nae Godlijcke en hooge din-
gen tracht: ten zy datselve sich van de sin-
nen, die daer willigh gehoorsaemen, laet
verleyden, om slechte en verachte dingen te
betrachten en aen te mercken.
De Adelaer daer hy metten slincker Vin-
ger op wijst, bediet het werck van 't Ver-
stand: wesende dit haer eygen, dat zy het
werck, in sich selve, buyght en schickt, over-
winnende daer in den Adelaer in 't vliegen,
die nochtans alle andere Vogelen en Dieren,
daer in overtreft, als mede in 't scherp sien.
Het Mostaert-saet verwarmt den mond,
en suyvert de harssen, en hier door wort
verstaen, de groote werckinge, van een Ver-
stand, dat door den tijd gesuyvert is, 't welck
door de wolcken der hertztochten of door
de duysternissen der onwetentheyt, niet is
verdonckert.