$ TEXT_EXPL_XML
Een Vrouwe in 't wit gekleet, die haer
slincker schouder en haer naeckte borst
wat boerachtigh vertoont: wijsende mette
rechter hand op 't herte, waer uyt een spreuk
komt Longe & prope, dat is, van verre en nae by.
Op den boord van 't kleed, sal staen Mors &
Vita, dat is, Dood en Leven. Wesende onthult,
hebbende een krans van Mirten om 't hoofd,
daer bloemen van Granaet-appelen tusschen
gevlochten zijn, voor 't voorhoofd sal ge-
schreven staen, Hyems, Aestas, dat is, Winter en
Somer. Zy sal bloots beens wesen, houdende
in hare slincker arm een drooge Olmboom,
daer een groene Wijngaert omgeslingert is.
Vriendschap, nae de bepaelinge van Ari-
stoteles, is een ingedruckte, onderlinge, weder-
lievende goedwilligheyt, die door seeckere
deughd en door de reeden, wert bestiert,
tusschen die van eenerleye aert, natuyre en
instortinge zijn. Het witte en slechte kleed,
is de eenvoudige oprechtigheyt van 't ge-
moed, waer uyt men oock van verre, de
waerachtige Liefde, sonder eenige gemaekt-
heyt of konstige streecken kan sien. Zy ver-
toont de slincker schouder en de naeckte
borst, wijsende op 't hert, en nae de spreuke,
longe & prope: Want een waerachtigh vriend,
't zy dat hy verre of nae by is, van die hy be-
mint, soo sal dieselve, doch nimmer uyter
herten zijn: En hoewel sich de tijd en 't ge-
ter liefde van zijne Vriendschap, bereyt, te
leven en te sterven. En ditselve bediet oock
de spreucke, die zy op den boord van 't kleet
en aen 't voorhoofd heeft. Maer soo dese
Vriendschap geveinst of gemaekt is, soo siet-
men dieselve, seer snellijck, door de alder-
minste drayinge van de fortuyne, gelijck als
een dunne nevel voor de Sonne, verdwijnen.
Datse onthult, en met een Mirtenkrans, daer
bloemen van Granaet-appels ingevlochten
zijn, gekroont is, betoont, dat de vrucht
der eendrachtiger en innerlijcker Liefde, een
seer soete reuck, van eerbaere handelingen
en voordaeden, van sich geeft: en datselve
sonder eenige lichtvaerdigheyt van werrelt-
sche pracht: waer onder sich dickwijls de
vleyinge, die een viandinne van dese deughd
is, verberght, waer van men Democritum kan
nae lesen; gelijck Pierius in zijn LXV boeck
verhaelt. Zy wort van gelijcken barrevoets
gestelt, om haere bekommeringe en vaerdig-
heyt uyt te drucken, en datmen totten dienst
van zijnen vriend, al de ongemacken moet
ter sijden stellen, gelijck Ovidius in zijne Min-
nekonst singht:
Indien geen wagen u ontmoet,
Neem aen de reys, en gae te voet.
Zy omarmt oock ten laesten den droogen
Olmboom, die van een Wijngaert is omslin-
gert, ten einde zy soude kennen dat de
Vriendschap, die in voorspoet gemaeckt is,
altijd behoort te duyren, en datse in de al-
dermeeste swarigheden meer als anders be-
hoort uyt te blincken: gedenckende dat
nimmermeer een Vriend soo onbequaem is,
of hy weet elders eenen wegh te vinden, om
eeniger maeten, de verbintenisse van de
Vriendschap te vergelden.