$ TEXT_EXPL_XML
Een Vrouwe met Mostaertsaet gekroont,
houdende met beyde handen voor haer
schoot een nestjen met jonge Vogeltjens
Acanti of Cardelli geheeten, van d'eene sijde
voor haere voeten heeftse een Henne met
haere kiexkens, die naulijx uyt den dop zijn,
twee uyt een broed. Van d'ander sijde sal
een Haese staen met haer jongen, die eerst
zijn voor den dagh gekomen.
De Vruchtbaerheyt is de meeste geluck-
saligheyt die een getroude Vrouwe magh
hebben, want daer door verkrijght zy de
vruchten, die van haer, door 't Houlijck, met
verlangen, verwacht zijn: aengesien door
een oude instortinge der Natuyre, den Men-
schen de voortteelinge der kinderen is noo-
digh: 't welck oock een bekende saecke is
in de onreedelijcke dieren. Alle gedierten
soecken uyter natuyre jongen en naekome-
lingen voort te brengen, alhoewelse daer
van geen nuttigheyt verhopen. Maer waer
isser grooter nuttigheyt en grooter rijck-
dom als kinderen?
Indien ghy kinders hebt van een oprecht gemoed,
seyde Euripides in zijn Meleagro. Dese Ouders
worden geluckigh geacht, die veele goede
kinderen hebben, 't zy dat het knechtjes of
Maeghdekens zijn, seyt Aristoteles. Want ge-
lijck een Man die veele vrienden heeft, meer
machts door dieselve verkrijght, als of hy
geene hadde, alsoo is oock een Burger meer-
der, die veele kinderen heeft, als die geene of
weynige kinderen heeft. Onder de seldene
gebeurlijckheden van 't Menschlijck geluck,
verhaelt Plinius in 't VII boeck XLIV cap. dat
Cecilius Metellus van Macedonien vier Soonen
hadde, waer van d'eene Schout, en d'ander
drie Burgemeesters geweest zijn, en twee
die Triumphales waeren, en eene Rentmeester.
In 't I boeck in 't XIII cap. verhaelt hy, dat
hy nae zijn dood, naeliet ses Soonen, elf Ne-
ven, en datter onder waeren, soo Swagers
als Snaeren, die hem, als Vaeder groeteden,
seven en twintigh. Hy seyt oock dat hy vint
in de handlingen ten tijde van Augustus on-
der 't 12 Iaer van 't Burgemeesterschap, dat
Cajus Crispinus Hilaris van Fiesole, met seven
Soonen en twee Dochters met 27 Neven,
negen Nichten, en 29 Naeneven, in 't Capi-
tolium met een groote en statige pompe, ge-
offert heeft. Tot uyterste gelucksaligheyt en
de hooghste eere wert genoemt, Anicia Falco-
nia, Moeder van verscheyden Burgemeesters,
in een oude opschrijvinge, datse is geweest
een Burgemeesters Vrouwe, een Burgemee-
sters Dochter, en Moeder van verscheyden
Burgemeesteren, wiens kinderen haer een
heerlijck graf hadden toegestelt. Valerius Ma-
ximus seyt in 't IV boeck IV cap. dat het een
groot verciersel in de Vrouwen is, kinderen
te hebben, derhalven verhaelt hy van een
Vrouwe uyt Campagnien, die seer met haere
kostelheyt pronckte, ten huyse van Cornelia,
de Moeder van Gracchus, die 12 Soonen had-
de, en nae dat zy alles hadde gesien, hielt zy
haer soo lange op, tot haere kinderen uyter
schoole quamen, en als dieselve voor haer
quaemen, soo seyde zy, wijsende op haere
kinderen, siet dit zijn al mijne tapijten en cieraeden.
Vruchtbaer, magh die andere Cornelia, uyt het
geslacht van Scipio, oock wel genaemt wer-
den, die in 't LXII Iaer, Volusium Saturninum baer-
de, die daer nae met den Keyser Domitianus
Burgemeester wierde. Dese gelucksaligheyt
is niet soo seer besonder, alsse is algemeen,
want dit is de gelucksaligheyt van een Vae-
derland, datmen verrijckt zy met veele goe-
de, deughdsaeme, en treflijcke kinderen.
Daerom maecktense in de stad van Romen een
besluyt, dat aen die de eerste plaetse en
grootste eere gegeven soude werden, niet
wie de meeste Iaeren, maer die de meeste
kinderen hadde, jae hy wierde, boven die
geene, die min kinderen hadde, voortge-
trocken, schoon datse ouder waeren, om de
Burgemeesters Roede aen den Burgemeester
over te leveren. En dit staet in de Wet Iulia,
die by A. Gellium in 't 2 b. XV c. te lesen is.
Met Mostaertsaet is zy gekroont, om dat
dit kleynste saet soo vruchtbaer is, dat het
oock, sonder eenige arbeyt, boven alle kruy-
den, soo overvloedigh voortspruyt, dat oock
de Vogelen des Hemels daer in rusten en
haere nesten maecken. Van de vruchtbaer-
heyt van 't Vogeltjen Acantus seyt Plinius,
X boek LXIII cap. dat alle Dieren, hoe groo-
ter die van lichaem zijn, dat zy oock te on-
vruchtbaerder zijn: Want de Elephanten,
Paerden, Leeuwen, Cameelen brengen maer
een jongh tot een dracht voort. De Henne
aen d'een sijde met haer gebroetsel, voor
haere voeten, waer van uyt een ey, twee jon-
gen voortkomen, vertoont de vruchtbaer-
heyt van dese Huysvogel. Van gelijcken ver-
haelt Pierius, binnen Padua gesien te hebben, en
Albertus Magnus schrijft, dat in sekere plaetse
van Macedonien, een Henne uyt 22 eyren
44 kuyckens gebroet heeft. De Oude ge-
bruyckten in dese gelegentheyt een Schaep
met twee Lammekens te samen gebonden:
Want als de oude Moeders twee kinderen,
tot eender draght, hadden ter Werreld ge-
bracht, soo plaghten zy een Schaep met twee
Lammerkens, aen Iuno de Goddinne, die een
Voorsitster der Rijckdommen, en een help-
ster der baerende Vrouwen was, tot een
danckbaerheydt op te offeren. Want dese
Dieren niet alleen op veele plaetsen, gelijck
in Egypten, twee voortbrengen, maer, gelijck
Aristoteles verhaelt in 't VII boeck IV cap. van
de Dieren, wel dickwijls drie, viere en vijve.
Een Vrouwe heeft alleen in vier drachten
20 kinderen voortgebracht, yder reyse vijf,
en de meeste derselven kostse alleene voeden
en opbrengen. A. Gellius verhaelt in 't X b.2 c.
dat een dienstmaeghd ten tijde van Augustus
weinigh dagen leefden, en de Moeder stierf
oock korts daer nae. Waer over oock door
last van Augustus, dese vruchtbaerheyt ter ee-
ren, een grafschrift op den Laurentiaenschen
weg wierde gestelt. En Iulius Capitolinus schrijft
dat onder de regeeringe van Antoninus Pius,
een Vrouwe vijf kinderen baerde: en hoe-
wel Aristoteles houd, dat dit het grootste ge-
tal van kinderen is, dat tot eender dracht
kan geboren worden, soo leestmen doch van
Margareta een Gravinne van Holland, die te
Loosduynen in 't Iaer 1276, 365 kinderen soude
hebben gebaert, en die aldaer souden ge-
doopt zijn: de knechtjes met den naeme
Ioannes, de Meysjes Elisabet, 't welck noch te
Loosduinen ontrent den Hage, wert vertoont, als
mede de beckens waer uyt zy souden zijn
gedoopt, zijnde alsdoen een Monnickekloo-
ster van S. Bernard: En wort de geschiedenisse
aldus verhaelt, dat sekere arme Vrouwe van
de Gravinne een aelmoesse versochte, die
twee kinderen, van eender dracht, by haer
hadde, en in plaetse van haer onderstant te
doen, beschrobde zy dieselve, seggende datse
geen twee kinderen koste voortbrengen, of
daer mosten oock twee Vaeders toe zijn ge-
weest: Waer over dese arme Vrouwe seer
droevigh zijnde, bad God, om hare kuysheyt
te ontdecken, dat de Gravinne, die alreede
swanger was, soo veele kinderen mocht ter
Werlt brengen, alsser dagen in 't Iaer waeren.
Dit vintmen in de oude Hollandsche Chro-
nijcken. En Martinus Cramerus, een waerachtigh
Schrijver, seyt, dat de Vrouwe van de Grave
Virboslaus 36 Soonen te Cracou heeft ter Wer-
relt gebracht. Van de Haesen seytmen, datse
soo vruchtbaer zijn, dat terwijlen zy soogen,
zy oock baren, en dat d'eene vrucht strax op
d'ander volgt. Valerius Maximus verhaelt, datter
een eyland was, waer uyt d'Inwoonders ge-
dwongen waeren te vluchten, om het groot
vermenigvuldigen van de Hasen. Derhalven
gebreken daer geene, die daer seggen, dat de
Haese Rammelaers selve haer eygen vrucht
moeten ontfangen, baeren en voeden, gelijck
de Wijfkens doen, om dat zy soo seer ver-
menighvuldigen.