$ TEXT_EXPL_XML
VII.
GElijck de Turcksche Tulp' haer vlammich hooft
bekroonet,
En de Peruusche Bloem s'daeghs van haer stoel vergaet,
Gelijck de Roode Roos sich bloosende vertoonet,
Wanneer de lieve Son haer schichten flick'ren laet,
Des geyle wellust wort by so een bloem geleken,
Die op haer groenen steel vervrolijckt 't bly gesicht,
Die door haer schoone verw, en glants fray uutgestreken,
In ons onstadigh hert een aengenaemheyt sticht.
De broosche lusten zijn ooc heerlijc voor ons oogen,
Daer ons verhitsde geest vast in betoovert blijft,
Die door de wulpsche Min geblint-doect wort bedroogen,
Waer door dan ons gemoed heel op de riemen drijft.
,,Ghelijck de lentsche bloem wort van haer tronck
ghesmeten,
,, Als slechts de schraele windt daer ruysschende over-
weyd:
,, Soo wort (door Godes straff') s'vleeschs lust te neer ge-
reten,
,, Met al haer pracht en prael en vliegende ydelheyd.
VII.
'T is al geen Gout datter blinckt.