$ TEXT_EXPL_XML
VIII.
MOght ic, o Maeghd'lijck volck! en onbedwongen
weuwen !
U schaemte en uwe schand bedecken met mijn dicht,
Ghy sout om uwen val niet kryten luyd' noch schreuwen,
Wanneer ghy door de Min u laet bekooren licht.
Siet hoe int Spaensche Rijc (al schijnt het heel gelogen)
Soo blinckt hel ende klaer de waerheyd voor den dagh:
Comt met een sterck geblas de weste windt gevlogen,
Daer van de Merry werd beswanghert van den slagh.
Waer van het Ionghe Veul de snelheyt van zyn vader,
Behoudet in den ren, gelijck het vluchtigh hert,
't welc door de bosschen swiert, en vreesende wat quader,
Wort met zijn tacken in 't bewossen bosch verwert.
Moght ghy O saerd'geslacht ! verbergen so u schande,
Als een der Liefden Vlam u Maeghdom heeft bevleckt,
Dat ghy den Boel versweegt (die ver trect uyt den lande)
En seyt de Weste wind, die heeftet my verweckt.
VIII.
Hoe komt men daer aen?