$ TEXT_EXPL_XML
XV.
ACh! die om zijne Deughd' wordt straffelijck ver-
stooten,
En met een dorre staf ter poorten uutgeleyt,
Die om zijn Vromicheyt mach nieuwers veylich vlooten,
Maer wort van 't woeste Volck verdoemt en uutgeseyt.
Siet hoe den slincker staf verdort is en verstorven,
Daer met zijn deughd'lijck hert moet voor een ballingh
gaen,
Daer met de vroome Man scheen heel en al verdorven,
Maer siet zijn rechter handt daer groeyt zy weder aen.
Hy wast en bloeyt met lust by 't eedele geslachte,
Die waerheyd,Eer en Deughde omhelsen in 't gemoet:
Verheven Hemel hoogh daer hy te vooren plachte,
Ter hellen neer gedaelt, vervloeckt by Charons vloed.
,, Een trou hert is altoos in onspoed of in weelde
,, Bevonden onversaeght, door zijn oprechticheyt,
,, Als eenen Cubus die oock (hoemen daer mee speelde)
,, Beproeft is onbeweeght door zijn standvasticheyt.
XV.
God gaff, God nam.